dinsdag 30 juli 2013

Post

Vandaag kreeg ik post!
Helemaal uit Hong Kong!
Verwachte post. Dat wel.
Via hier besteld...

Weer eens iets anders dan gewone labeltjes...
Maar honderd "Onliemie"-knoopjes is wel heel, heel veel merk ik nu opeens.
Daar ga ik dus heel, heel lang mee kunnen doen...
Dus al bij al valt de prijs dan toch ook wel mee.
En ze voldoen helemaal aan de verwachtingen!
"Nog een pluspunt" zo sus ik mezelf kijkende naar die hoop knoopjes!


maandag 29 juli 2013

Terug



Het zit er op!
Neen, niet de vakantie... die duurt nog enkele weekjes voort voor ons.
Onderwijsmensen nietwaar!
Maar wel het wonen in de tent op het mooiste plekje Frankrijk zit er alweer op.
Ik ben er zowaar wat weemoedig van.
Even meegenieten?

Ons Albatrosje :

Het zalige uitzicht!




Het was reuzeleuk.  Samen met vrienden die we jaren geleden precies op die plek leerden kennen en die in het gewone werkleven maar een paar dorpjes verder wonen. "Het kan verkeren" zei Bredero!
Zij, samen met hun kinderen en  kleinkinderen.
De echtgenoot en ik met de honden en ook nog even met de grote dochter en schone zoon!.
Gezellig was het, zo gezellig dat er van haken minder in huis is gekomen dan gepland.
De omadoekjes zijn nog steeds niet klaar maar dat lag eerder aan de vergeten handleiding. Tja!
Het teckeltje werd bij nader inzien de giraf. Ook van bij haar!

Eerst was het nog dit



En na nog wat haak- en naaiwerk werd het zowaar een echte giraf!



Aan het geplande eerste teckeltje wordt intussen naarstig gewerkt!

Het lezen kwam wat op de achtergrond door de vele gezellige babbels maar we haalden toch een boek of 3.
Met uitzondering van Nicci French waren de andere 2 makkelijk diagonaal te lezen.
Echte vakantieliteratuur dus.






Lezen gebeurde bij voorkeur hierin!



Naast dat luieren werd er ook een beetje gesport. 
Door de echtgenoot heel erg veel, door mij een heel veel beetje minder... 

Maar toch een beetje rennen met de honden ... of de honden met mij!

Tussendoor een fotoshoot


  En de fiets was toch ook niet helemaal voor niks mee...


En dankzij klimdochter en klimschonezoon ook dit ...


Cool nietwaar?


En zoals het een echte madam betaamt : er werd uiteraard ook "gemarkt"!
Heel erg veel "gemarkt" eigenlijk wel...



Van al die kleurenpracht word ik gewoon heel erg blij.
En als er dan ook nog een beetje mee naar huis mag, nog blijer.


Volgende zomer gaan we weer weg!
Het aftellen is begonnen... 
Nu eerst thuis nog een beetje zomeren.

dinsdag 9 juli 2013

Vakantie

We gaan er eventjes uit!
De echtgenoot en ik.  
En de twee honden.  
Enkele weekjes in onze tent wonen, zoals iedere zomer. 
Op het prachtigste plekje van Frankrijk.  
Een gevoel van "thuiskomen". Telkens weer.
"Neen, geen laptop": zegt de echtgenoot!  Geen internet, geen blog! 
Pure rust ... 
Daar komen ontwenningsverschijnselen van. Ik ben bijna zeker.
Ik begin het zelfs al een beetje te voelen!
Maar de wol en haaknaalden gaan mee! 
De omadoekjes moeten helemaal af en ik ga me ook wagen aan een klein teckeltje van bij haar
Boeken gaan er ook mee, veel boeken...
Pas op : Er wordt tussen de bedrijven door ook aan de conditie gewerkt.
Dus ook de fiets (en het is daar best pittig klimmen) en de loopschoenen gaan mee.
En de hangmatten ook! Dat spreekt vanzelf!
En dan is er alleen nog maar zalig nietsdoen, zalig je eigen zin doen ... 
Tweeëneenhalve week lang!
Manmanman, wat gaan we daar van genieten.




maandag 8 juli 2013

Jarig

Er was er vandaag eentje voor de allereerste keer jarig!


zaterdag 6 juli 2013

Chiromeisjes

Er zijn vriendinnen.... en er zijn speciale vriendinnen.
En met die "speciallekes" mocht ik gisteren weer eens op stap.  
Mijn allerallereerste vriendinnekes!
We kennen mekaar van in de lagere school. 
We leerden samen lezen, schrijven en rekenen... 
We sprongen samen touwtje en elastiek... en we kaatsten met 2 en zelfs met 3 balletjes.
We speelden ongelooflijk veel buiten tijdens die toen nog hete zomers. 
We gingen samen naar de jeugdbeweging. 

En die jeugdbeweging,  die verbond onze vriendschap tot iets heel speciaals.
Elke zomer gingen we samen op bivak.  
Scouts gaan op kamp maar wij gingen op bivak!
Met ons blauw kleed en gele plastron! Diegene die dat had ontworpen verdiende de kogel maar wij waren  kei fier op ons uniformke
We deelden lief en leed... we gingen samen in leiding.
En dan kregen we een vriendje en nog eens een nieuw.. en we trouwden... de één al wat vroeger dan de ander. 
We kregen kinderen en verloren mekaar wat uit het oog.

Maar het 50-jarig feest van de Chiro bracht ons weer samen en de draad werd terug opgenomen...  
We zien mekaar zo'n twee, drie keer per jaar...
Maar gisteren was het super speciaal... 
Een eerste keer weer samen nadat eentje van ons heel, heel erg ziek is geweest.
We zijn daar allemaal ontzettend hard van geschrokken maar het komt goed.  
Het heeft tijd nodig maar het komt weer helemaal goed!
En dat hebben we gevierd!
Dankjewel Helga voor de lieve traktatie!
We hebben allemaal genoten van weer bij elkaar te zijn.



Een toost op onze vriendschap!  
Een vriendschap om te koesteren!

vrijdag 5 juli 2013

Uitvliegen

De pas een kwarteeuw oud geworden zoon vliegt het nest uit!
Helemaal naar een eigen nest, hoog boven de stad, op het elfde... Dat wordt bijgevolg ook echt vliegen dunkt me...
Heel hoog hoor, zo op het elfde.
Gelukkig bestaan er liften. Liften voor de mensjes maar ook voor de verhuis!
We hebben het even druk met helpen...De echtgenoot en ik.
Helpen behangen, helpen schilderen, helpen poetsen....gewoon heel veel helpen..
Maar de mama heeft vakantie! Komt dat even goed uit!

Geen tijd om creatief bezig te zijn.
Doch vandaag dacht ik : ik bak tussendoor even een taart.  Zo'n snelle die mijn moeder vaak bakte..
Lijkt eigenlijk meer op een ronde cake maar 't was toch altijd wel superlekker ondanks alle eenvoud.

Doodsimpel recept :
150 gr malse boter, 200 gr suiker, 1 zakje vanillesuiker, 2 eieren
300 gr zelfrijzende bloem en een koffielepel bakpoeder.

Meng de boter, eieren en suiker.  Daarna de gezeefde bloem en het bakpoeder met beetjes toevoegen en mengen.
En dan....
En hier liep het dan volgens mij helemaal mis : "melk toevoegen tot het deeg MALS is".
Wat is nu mals?
Wat voor de ene mals is, is voor de andere plat. Toch?
Er staat niet een kopje melk... neen er staat zoveel tot het deeg MALS is.
En ik kan het ons omaatje niet meer vragen.
Bovendien zou ze gezegd hebben : "Hoeveel melk?  Dat weet ik niet.Ge ziet dat"
Ik zag het dus duidelijk niet!
Dat wordt dus opnieuw doen en zoeken tot ik weet wat MALS is.
Meer melk dan deze keer in ieder geval. Dat is een feit!
't Was te droog, veel te droog...

Ah ja, na het toevoegen van de "melk tot het deeg MALS is",  alles in een ingevette taartvorm kieperen, glad strijken en 30 minuten in een oven op 180°.
Dat was volgens mij ook al te lang.
Mijn moeder deed de taart dan omgekeerd op een rond rooster om af te koelen ( voor de Limburgers is dat "een hoort") en dan kreeg de bovenkant een mooie tekening.
De mijne was zo droog dat er geen tekening kwam... ook daar liep het fout!

Zucht, diepe zucht!
Ons omaatje zou niet fier geweest zijn op haar dochter! Ah nee, met zo'n makkelijk recept en dan nog mislukken!
Geen foto dus.
Er was immers helemaal niks om fier op te zijn.
Ondanks alle droogheid....ze is wel al half op.
Maar dit zegt meer over onze snoepverslaving...