donderdag 28 november 2013

Fimoknoopjes

Gisteren vertelde ik al over DE winterjas.
Nu moeten er uiteraard ook knopen aan die jas.
Knoopsgaten ook...
Maar daaraan durf ik voorlopig nog niet te denken.
Knopen dus!

Ik wil iets met felblauw.
Passend bij de voering.
Maar tot nu toe vond ik nog niet wat ik zocht.
Dus op dat vlak ook al ellende!

Nu zag ik vorig weekend op het stoffenspektakel leuke knopen.
Uit Fimo.
Heel mooi maar geen geschikte kleurtjes.
Volgens de vriendin,
die ook naait en heel handig is, kan je dat makkelijk zelf maken.
Dus dacht ik : vooruit dan maar.

Ik kocht 2 kleurtjes blauwe Fimo.
Omdat  mengen wel iets apart heeft.
Toch niet zo simpel blijkt.
't Is gemengd maar toch nog niet zoals ik wou.
Bovendien verkleuren de kleurtjes wel wat in de oven.
Het felblauwe is toch niet zo felblauw als ik dacht.

Dus deze beschouwen we als
"Probeersels"!
Wel al geslaagd maar niet voor DE jas.




't Moet een beetje feller.
En mooier gemengd.
En dan het belangrijkste :
6 stuks van ongeveer dezelfde grootte!

Anders zou het wat geven met die knoopsgaten!
Nog meer stress...

Deze Fimoknopen moeten 30 minuten in een oven van 110°C.
Om uit te harden.
De gaatjes maak je uiteraard op voorhand met een prikkertje.
2 of 4 naargelang wat je zelf mooi vindt.
Normaal moet er nog vernis op.
Ik vind eigenlijk mat ook wel mooi?



Een nieuwe jas...

Op donderdagvoormiddag ga ik naar het naaiatelier.
Bij een hele groep dames op leeftijd.
Nu druk ik dat nog op zijn zachtst uit.
De gemiddelde leeftijd van de dames schat ik op 75.
Dus echt wel op leeftijd, die dames!
Maar altijd heel gezellig!

De juf en een drietal onder ons horen bij de vijftigers.
Wij voelen ons daar de kakelnestjes van de groep.
Dat voelt ook wel eens fijn.
En de juf, da's een hele toffe!
Met veel leuke ideetjes en tips.
Haar hulp heb ik echt nog wel erg nodig.
Dus dat atelier is voor mij een heel welkom gebeuren.

En vorig jaar nam ik me voor :
"Volgende winter maak ik een jas!"
Ik maakte dat al wel eens eerder.
Ook voor de kinderen vroeger.
Maar nog nooit een gevoerde.
Dus deze winter eentje met voering!

Wat heb ik me dat al beklaagd.
Een paar weken geleden liet ik die jas ook al eens passeren.
Ik ben meer het type van  snel resultaat.
Nu ik kan je verzekeren dat dat met die jas niet het geval is.
Veel verder dan toen ben ik nog niet geraakt.

De stof die ik koos is dan ook nog eens niet van de makkelijkste.
Spikkeltjes en dik zacht zodat ik mijn driegdraad niet eens meer terug vind.
Moeilijk om daar dan mooi op te stikken.
Als iets niet goed lukt, kan ik me daar tijdens de week ook zo moeilijk aanzetten...
De jas vordert... traag... veel te traag naar mijn zin.
Het schiet echt niet op!
Ik word er zo zenuwachtig van als wat.
En dat kan niet de bedoeling zijn.

Om mezelf moed in te spreken kijk ik af en toe naar deze.











Een werkje van vorig jaar.
Zonder voering en in makkelijke wolvilt.







Maar wel al veel gedragen.
Daar probeer ik me dan aan op te trekken.
't Is niet dat ik helemaal een kluns ben toch?

De nieuwe jas?
Klaar voor de feestdagen?
Neen, dat haal ik niet meer.
Jammer!
Laat ons hopen dat ik deze winter nog haal!
(Zucht!)


dinsdag 26 november 2013

Een flinke start...

Een flinke start van de week!
Al zeg ik het zelf.
Weer een to do-tje dat ik mag afvinken.

De plaid is klaar!
Met de stof van de Kringloop en de gisteren gekochte oranje fleece.
Als dat niet rappekes is?









Omdat de agressie in onze tuin steeds maar toeneemt...
(De Koolmezen winnen van de Vinken ...En met glans!)
werden de feestmaaltijden uitgebreid.
Deze keer in de vorm van hartjes.
Hopende dat het symbolische tot wat vredelievendheid zal leiden.
In ieder geval oogt het" Hartelijk"!
































Op naar alle volgende "Toedoes"
De week is nog jong!

maandag 25 november 2013

Een week van Geluk en Ongeluk...

't Was allemaal wat de voorbije week!

Het was een week van Ongelukken.
Letterlijk deze keer!

De echtgenoot fietst naar school.
Meestal.
Ook bij donker en slecht weer.
Een fluohesje en een fietshelm zijn dan geen overbodige luxe.
Vind ik.
De echtgenoot niet.
Die vindt dat allemaal belachelijk.
Heel belachelijk!
Zeker wanneer je voor- en achteraan licht hebt op je fiets!

Tot vorige woensdag!

Vlak bij huis is hij omver gereden!
Helemaal over kop, tussen 2 paaltjes, boem pal op zijn rugzak.
Super veel Geluk heeft hij gehad.
Fiets stuk, gloednieuwe laptop in die rugzak ook stuk!
En de echtgenoot?
Helemaal verfrommeld!

Vanochtend is ie naar school vertrokken.
Weer op de fiets!
Met fluohesje!
Met fietshelm!
;) ;) ;)
Benieuwd hoe lang hij dat zal volhouden!


En nog meer Ongeluk...
Deze dode lijster op het terras...










Grellig hé?
Zouden mijn vogelvoerkopjes daar voor iets tussen zitten?

Of zoeken we de schuld bij deze hieronder?




Maar het was ook een week van Geluk...

Geluk ...
De Agapanthus die niet ophoudt met bloeien.
Hij  (of misschien eerder een Zij?) staat zelfs nog in knop.
En dat met de winter voor de deur!




Geluk ...
Eindelijk nog eens alle kinderen samen thuis.
De oudste was jarig geweest.
Al bijna een maand geleden.
En het had wat voeten in de aarde om de hele bende samen te krijgen.
Maar het is Geluk t...
Het was leuk.
Heel leuk.
(de bende wil niet op de blog... dus geen foto!)

Geluk...
Met één enkel groot boeket van de markt
een heel huis vol bloemen.



Geluk ...
om alle aanwinsten op het stoffenspektakel...



Ik had het niet mogen doen...
Heb me nochtans heel hard ingehouden...
En nu heb ik dus nog een langer
TO DO lijstje...

Hoort dit dan misschien eerder bij Ongeluk?




woensdag 20 november 2013

Een uit de kluiten gewassen netzakje...


Eerder haakte ik al netzakjes.
Maar bij Moos zag ik een andere versie van wat ik tot nu toe haakte!

Ik maakte er een "combinéke" van.
Van die van Moos en van die ik eerder haakte.

Ik had nog katoen in snoepkleurtjes liggen.
"Snoepkatoen" bedoeld voor een ander project.
Maar dat project vond ik bij nader inzien toch niet meer zo mooi.
Dat gebeurt me wel vaker...
Dat ik iets ineens toch niet meer zo geweldig vind.
En ja, dan liggen de aangekochte spulletjes daar maar wat te liggen.
Te wachten op iets wat ik wel leuk vind...

Ik haakte 2 ronde lapjes.
Beginnend met een magische lus en dan verder gaand met halve stokjes.
8 halve stokjes in de lus, daarna op elk half stokje 2 halve stokjes.
Daarna een half stokje en 2 halve stokjes...enzovoort...
Eigenlijk weer zoiets als bij de Beanies...
Ik weet het ... het wordt wat afgezaagd.

Ik speelde een beetje met de kleurtjes zodat de 2 lapjes niet identiek zijn.
Zelf kan je een beetje kiezen hoe groot je de lapjes  (bodem van de tas) wil.


Daarna maak je de 2 rondjes met halve vasten aan elkaar.
Niet helemaal!
Slechts 2/3 dicht en je gaat met halve vasten op 1 van de 2 rondjes verder.

Deze halve vasten zijn de basis van je netzakje.
Haak nu gewoon verder.

*  haak 3 lossen, sla 2 steken over en haak een vaste... zo maak je je toer af.
    Nu heb je allemaal boogjes!
*  haak 4 lossen en een vaste om de boog van de vorige toer... maak je toer af
    Zo haak je 3 toeren.
*  haak 5 lossen en een vaste om de boog van de vorige toer....
    Je haakt zo 4 toeren
*  haak 6 lossen en een vaste om de boog van de vorige toer...
    Je haakt zo 3 toeren
*  haak 7 lossen en een vaste om de boog van de vorige toer...
    Je haakt zo 4 toeren
*  haak 8 lossen en een vaste om de boog van de vorige toer...
    Je haakt zo 3 toeren
*  haak 9 lossen en een vaste om de boog van de vorige toer...
 
    Bij Moos zou je dit 7 toeren moeten herhalen.  Ik deed er slechts 4.

Ik haakte ook niet steeds in dezelfde kleur en wisselde met de kleurtjes die ook in de dubbele bodem zitten.

Je haakt nu in elk boogje 9 vasten, helemaal rondomrond.




Moos maakte een ander handvat.  Meer een trekkoord...
Ik haakte zoals bij mijn vorige netzakjes 2 handvaten.



Al hakende merkte ik dat de snoepjeswol misschien wel mooi was van kleur.
De dikte daarentegen bleek toch niet zo ideaal.
Daarom ook dat ik 3 toeren eerder stopte.

De bedoeling is dat je het zakje zoals een kous in de 2 aan mekaar gehaakte bodempjes trekt.

Met die dikkere snoepjeswol bleek dat niet zo simpel.
Het werd een beetje heel hard proppen!



Tja....




Daarom maakte ik nog een lusje van lossen dat rond een Onliemieknoopje kan om de boel een beetje bij mekaar te houden.

Nog een 80 Onliemieknoopjes te gaan trouwens!

De bedoeling van zo'n zakje is, dat je dat in je handtas steekt, als onverwacht boodschappennetje.
Alleen al met dit uit de kluiten gewassen model zit mijn handtas al bomvol!
Dus bij een volgende versie, ga ik zeker terug werken met Cataniakatoen.
Veel geschikter voor deze modelletjes!


En wat de sjaal voor schoonmoeke betreft :  klaar!
En lekker warm bevonden



donderdag 14 november 2013

Een heel klein beetje schot....

Er komt een heel klein beetje schot in de zaak...
De stress neemt een heel klein beetje af!
Een heel, heel klein beetje!

De sjaal liet ik al eerder zien...
De muts is nu ook klaar.
Met pompom!




Die pompom is niet echt helemaal dat!
Maar de wol is op.
Dus 't is wat het is!
En voor een eerste keer, valt ie best mee...
Vind ik zelf.






De echtgenoot vindt het ook...
Want die wil hij wel...
De muts.
Maar dat feest gaat niet door!
Een beetje belachelijk staat ie er mee.
Dus ik hou hem deze keer voor mezelf.
Lekker warm...
voor als ik met de honden ga wandelen.

Ik ben geen breiSTER...
Dus het is een super makkelijk werkje.


Ik gebruikte weer wol  (een te chique woord voor de 100% Acryl draad!)
uit de winkel van het Fennagaren!
Lekker dikke voor breinaalden nummer 9!


Werkbeschrijving voor de sjaal:

20 steken opzetten met breinaalden nummer 9
Naald 1 :  4 rechts, 4 averechts,
Naald 2 :  beginnen met 4 averechts zodat je kolommen krijgt.

Na een aantal naalden  (zelf te kiezen naargelang de gewenste grootte van de blokjes)
Heen met 4 averechts en terug met 4 rechts  zodat je echte blokjes krijgt.

Dit telkens herhalen tot de sjaal de gewenste lengte heeft.
Ik gebruikte hiervoor 3 bollen.


Werkbeschrijving voor de muts:

Omdat ik geen breiSTER ben, wordt de muts met 2 naalden gebreid!
Hiervoor had ik nog een 4de bol nodig  (pompom inbegrepen)

40 steken opzetten met breinaalden nummer 9.

2 naalden : 1 rechts, 1 averechts

Daarna tricotsteek :  Heen rechts, terug averechts.
Bij een totale lengte van 10 cm, breide ik 1 reeks blokjes
(4 rechts, 4 averechts)

Hierna nog 4 naalden tricotsteek.

Nu begint het minderen : (let op beginnen in een "heen" toer)

7st recht breien, 3st samenbreien ... tot eind van de naald herhalen.
1 naald averechts
5st recht breien, 3st. samenbreien...
1 naald averechts
3st recht breien, 3st samen....
1 naald averechts
1st recht, 3st samen..
1naald averechts;
2st samenbreien tot je 4st  op je naald overhoudt.

Draad lang afknippen en met een naald door de 4 steken trekken.
Met deze draad verder je muts dichtnaaien
(met de goede kanten op mekaar leggen)

Daarna kan je er
naargelang eigen smaak
nog een pompom aannaaien

Hoe je die maakt, vindt je op duizend en één You Tube filmpjes!

Dit is een poepiesimplie breiwerkje!
Voor handige breisters is dit natuurlijk een belachelijke werkbeschrijving!
Maar er zijn er nog anderen...
dat weet ik wel zeker !
De basis moet je natuurlijk wel onder de knie hebben.
Een beetje kennis van steken opzetten, steken afzetten, minderen is vereist.


Verder werden de kopjes bijgevuld...



Nog even in de bomen hangen
en
het feest kan verdergezet worden!



De jas... ja... de jas!




Die begint heel, heel voorzichtig
op een jas te lijken...
of...
zien jullie het nog niet?

Maar ik heb hem al vervloekt!
Hoe zeggen wij belgen dat?
"Ik ben daar nog niet mee aan de nief patatten!"
Zucht!


En dit durf ik niet goed laten zien.
Het was niet de bedoeling.
Het mocht niet!



















Met iets nieuws beginnen!
Maar schoonmoeke wou ook  graag zo'n warme sjaal.
En voor haar maak ik maar al te graag een uitzondering!
Nog 2 bolletjes te gaan moeke
en laat de winter dan maar komen...






woensdag 13 november 2013

Later...

Dit serviesje stond bij mijn ouders op tafel.
De tafel in de living.
En telkens als we bij hen kwamen,
keek ik verlangend naar de romantische kopjes...




En steevast zei mijn moeder :
"Kind zie je dat graag?  Neem het maar mee... je krijgt het!"
En telkens antwoordde ik :
" Nee Make, later..."

En alweer 2 jaar geleden,
geheel onverwacht,
op een dag in oktober,
werd het 
van het ene op het andere moment
"Later"...

En nu staan de kopjes bij ons.
Op de tafel.
De tafel in de living.

En soms als ik er naar kijk,
verlang ik 
naar 
heel eventjes weer
"Vroeger"...

zondag 10 november 2013

Stress

Teveel tegelijk ...
Dat brengt stress met zich mee!
En stress?
Dat is niet goed voor een mens.

Ik moet dat dus dringend afleren.
Dat "teveel tegelijk"!

't Is echt TE!
Zeg nu zelf!


1.  Een winterjas willen maken ...
     De winter is bijna in volle gang, de jas nog lang niet klaar...
     Stress!






















2.  Sjaal en muts willen breien.
     Ja deze keer breien en niet haken... kwestie van wat afwisseling te hebben.
     De sjaal is min of meer klaar...eventueel nog wat pomponnetjes maken?
     De muts was het bijna...
     Bleek mijn hoofd toch dikker dan aanvankelijk gedacht.
     Duhhhhhhhhusssssss....helemaal opnieuw!  GRRRRRRR!






3.  Kaartjes, labeltje maken.
   




4.  Er moet nog binnenvoering in de Zpagettipoef
     want zo kan ie echt nog niet mee naar de zoon...
     En de zoon wordt nu toch stilaan een heel klein beetje ongeduldig.





En dan hebben we de kleine beaniezakjes nog die smeken om hun voering en rits...
En Sammeke die nog steeds even zielig is...
En nog wol die ook sjaal wil worden...
En nog al heel lang gekocht stof voor de beloofde laptoptas van de dochter...
En de kussens van de zetel die dringend aan vernieuwing toe zijn...

Maar dankzij de hond zie je dat laatste niet heel goed...
Dus dat kan nog even wachten.
Dankjewel Brune!



En nog....

Om dan nog niet te spreken over alle dingen waaraan ik zo graag zou beginnen.
Leuke dingen die ik op alle blogs zie verschijnen en waarvan ik denk...
Oh dat wil ik ook nog een keertje maken.
Met papier, of stof, of fimo, of....

't Is niet goed.
Ik moet dat echt  leren.
Eerst iets helemaal af  maken en dan pas met iets nieuws beginnen!
Want op deze manier krijg ik echt stress!


Maar pret is er ook!
Wanneer ik kijk naar het grote feest in onze tuin!
Ook al vindt de zoon de vogelvoerkopjes in de bomen nog steeds "keibelachelijk ma".
De echtgenoot vindt het aanleiding geven tot agressie.
De zoon is het hier vanzelf helemaal mee eens.
Er kan namelijk maar 1 koolmees tegelijk aan een kopje hangen en bij bolletjes kunnen er meer tegelijk.
Volgens mijn mannen zie je het duidelijk... er komt agressie van!
Pffffffff!


Goed kijken!
Ze zitten helemaal in de kopjes!






Zie ne keer.... het kopje is bijna leeg!
Hoog tijd om een nieuwe vulling te maken!











Daar ga ik morgen maar eens werk van maken!

Een fijne week allemaal!

maandag 4 november 2013

Zomeren tijdens de herfstvakantie

Sinds we in september onze Feeling kochten, stond het al vast.
Tijdens de herfstvakantie gingen we een weekje naar de zon!

En zo was dat!

Het had wat voeten in de aarde...
dat vertrekken.
Een klein technisch mankement aan de aankoppeling van de auto
zorgde voor enige vertraging.

Een heel gedoe maar toch lukte het.
We geraakten bij de zon!
Samen met de hondjes woonden we een weekje in Frankrijk.
De echtgenoot en ik.
In onze Feeling.


En 't was weer zalig!
Want het is daar nog echt helemaal zomer!
Aan die Côte d' Azur.


We genoten van vele wandelingen, stadjes, zee, ijsjes, terrasjes...
Op en top vakantie!

Met heel sporadisch internet...
Voor mij dan toch.
De echtgenoot had het nodig voor zijn werk...
Dus hij mocht altijd.
Ik heel af en toe...
want bij mij was het niet voor mijn werk.

Dus moet ik nu, na een hele week weg,
nog heel, heel veel bijlezen op al die leuke blogs!
Dat wordt een drukke week!

Kamperen in de herfst
dat betekent lange avonden in de caravan.
En terwijl de echtgenoot voor zijn werk op internet mocht,
was er tijd om te haken.
Heel veel te haken!

Weeral Beanies ( deze keer op bestelling)!
Ze werden heen en terug op de Autoroute du soleil gecrochteerd!
Twee voor een vriendinnetje van jongste dochter,
en twee omdat we toch bezig waren...
Ze zijn makkelijk dus
kon er intussen ook nog genoten worden van het landschap.




De sjaal, dat moet ik toegeven, was reeds voor een heel groot stuk klaar.
Dat was even afwerken...
et voilà!



















Het garen is weer het fameuze Fennagaren.
Het patroon : De Elise sjaal.
Als je even op Google checkt, slaan ze je d'r mee dood.
Voor eventuele Nederlandse lezers ...
even voor alle duidelijkheid : niet echt dood!
't Is maar een gezegde bij de Belgen!

Heel Europa loopt volgens mij met die sjaal.
Toch haakte ik hem.
Kleiner weliswaar.
Omdat ik niet zo fan ben van grote puntsjaals.

En ik maak hem dicht met een (haar)speld.
Van hetzelfde warenhuis van het Fennagaren.






Te klein om fatsoenlijk te knopen vandaar de speld.
Ik vind het leuk staan.




Dan werden er nog hartjes ...
en hartjes... gehaakt.










De kleintjes vind ik zelf schattig.
Het grote vind ik niet geweldig.







Ook nog een netzakje zoals eerder in het fuchsia...





















Een gsmhoesje (van restje van het Fennagaren)

















En dan nog kleine beaniekes, die ik ga voeren met stof en waarin een ritsje komt...
En dan zijn het geen beaniekes meer maar gewoon zakjes!




















En daarvoor moet ik achter de naaimachine!



Gedaan met haken?
Nee want zie eens hier...





Dit is Sammeke...
Met een zielig koppeke,
dat nog niet goed is aangenaaid,
geen oren, geen staart, geen poten,
dus nog wel wat werk aan...
Ik ben in juli begonnen, even aan de kant gelegd...
En daar ligt ie nu nog steeds
half klaar te wezen!
Goh ellendig hé...
dus Sammeke moet nog even af.

En dan neem ik me voor...
daarna wordt het naaimachinewerk....



Die data op de foto's,
da's 't werk van de echtgenoot!
Die heeft met mijn toestel zitten prullen en nu staat dat op elke foto.
Ik heb me al te pletter gezocht maar zou bij god niet weten hoe ik ze er af krijg!
En de echtgenoot weet het ook niet.

Mannen!