donderdag 27 februari 2014

Eventjes er tussen uit...

We gaan er eventjes tussen uit.
Zonder kinderen dit jaar.
Gewoon met ons tweetjes.
En nog wat vrienden.

Een weekje Italië.
Naar ons vertrouwde plekje in Val Gardena.

Een weekje genieten van sneeuw.
En hopelijk ook van zon.
Van bergen
en van prachtige uitzichten!

De batterijen weer opladen...
Hopelijk!

Want een spierscheur speelt nog een beetje parten.
De slechtste timing ooit.
Tanden bijten!

Nog één dag werken.
En dan...



























... een korte blogstilte!

Tot over een dikke week!



maandag 24 februari 2014

Feestje!

Gisteren was het feest.
Eéntje van onze fietsvriendinnen was jarig.

Een gewone verjaardag.
In getallekes dan toch.
Voor zover verjaren gewoon kan zijn.

Het feest daarentegen was niet gewoon.
We werden al vroeg in de ochtend verwacht.
Met sportkledij, stapschoenen , binnen- en buitensportschoenen,
badpak, grote en kleine badhanddoek, stiften , breinaalden en wol...
Het was een hele verhuis!
De echtgenoot vroeg zich af hoe lang ik wel ging wegblijven.

Het zou een lady's feest worden!
Geen mannen!
Dat wisten we.
Maar waarvoor al die bagage moest dienen?
We vroegen het ons allemaal af.
Wat is ze in godsnaam van plan met ons?
Allerlei gissingen.
Maar niemand die het echt wist.

Haar een beetje kennende,
wisten we wel  zeker dat we niet alles zouden nodig hebben.
Er zou vast veel tussen zitten om ons op een verkeerd been te zetten.
Daarvan waren we in ieder geval wel zeker.
Maar wat?

We legden samen voor een waardebon en een bloemeke.
En een echte bollekestrui!
Voor een fiets- en sportkotvriendin mocht deze niet ontbreken!

De jarigenkaart werd wel zelf gemaakt.
Met een Onliemietoetske.
Dat spreekt!




De stapschoenen hadden we al meteen nodig.
Een beetje toch.
We maakten een flinke wandeling naar het sportcentrum.

De bagage werd in een (overbeladen) auto nagebracht.

In dat sportcentrum zijn we gaan "spinnen".
Kwestie van in het thema "fietsen" te blijven.

Ik deed dat "spinnen" voor de eerste keer.
En ik moet eerlijk bekennen...
Ik stond er wat sceptisch tegenover.
Maar het was leuk.
Heel leuk zelfs.
Ik ga dat nog doen.
Echt!

Hier zie, de jarige met haar gekregen bolletjestrui en verjaardagskroon!




Na het spinnen kwam de grote verrassing.





Met de huifkar terug naar de jarige thuis.
Met een hele grote omweg.
Met Cava en hapjes.
Vooral dat niet te vergeten.
En ergens onderweg een "soepekesstop".
Heerlijke pompoensoep!

Jammer dat ik daar nu weer geen fotootjes van heb.
Het was niet alleen heerlijk.
Het zag er dan ook nog eens heel mooi uit.

Daarna bij haar thuis
moesten toch nog de breinaalden worden bovengehaald.

We breiden allemaal een lapje.
Althans sommigen breiden,
anderen klungelden.
Maar er werd beloofd om toch nog
voor een lapje te zorgen.
Want al de lapjes samen
moeten een vriendinnekessprei worden.
Dat was in ieder geval het plan.



Er wérd wel degelijk gebreid.
Naarstig gebreid.
Met allerlei kleurtjes en
allerlei diktes van naalden.
Ik ben benieuwd of er iets van de sprei gaat komen?

We aten heerlijke lasagna, quiches, salades..
met een heerlijk dessertenbuffet na.
Ook daarvan weer geen fotootjes.
Dat is echt wel jammer.

Maar wat wil je?
Als alle aandacht van de fotograaf naar de schattige nieuwe huisgenoot gaat.
Mag ik even voorstellen.

Kleine Pinot van net 10 weken oud!



Eerlijk?
Wie neemt er nog fotootjes van buffetten met zo'n schatteke in de buurt?

Het was een  gezelligend ,vriendinnend, heerlijkend, genietend, prettigend, originelend verjaardagsFEEST.

Een dikke mercie aan het Feestvarken.
Het was echt genieten!

zondag 23 februari 2014

Laptoptas.

Jongste had de tas al maanden geleden besteld.
Ze had ook uitvoerig beschreven hoe die er moest uitzien.
We hadden al samen stofjes gekozen.
Er was niets dat nog in de weg lag.
Maar het kwam er niet van.

Nu ze jarig was dacht ik :
"Deze week moet er maar eens aan die tas begonnen worden!"


Het moest een zak worden zoals een briefomslag.
En met een knoop.
Niet te groot en niet te dik.
Voor de laptop en wat kleine spulletjes.
Ze had het al precies in haar hoofd!


De lap voering die ze koos, bleek te klein.
Maar deze past ook mooi.
En dat vindt zij gelukkig ook.
De voering werd met strijkbaar volumevlies verstevigd.



De knoop is een "valse"... er onder zit een drukknoop.
Kwestie van geen knoopsgat te moeten maken.
Ik moest de boel daardoor maar eens mismeesteren.
Hoe erg zou dat niet zijn!

In de tas zit een klein zakje voor haar gsm. ( in 't hollands een mobieltje! Ha)



En de riem is verstelbaar.



En uiteraard mocht een labeltje ook niet ontbreken.



De tas was te laat klaar voor haar verjaardag.
Maar nog net op tijd om dit weekend mee naar Leuven te verhuizen!
Net op tijd om mee te proeven van haar laatste maanden studentenleven...

Operatie laptoptas geslaagd!

Stofjes : Canvas Stoffenspektakel
              Voering : verkoop Toertjes en Pateekes. tijdens het Lierse naaiatelier.
              Volumevlies en riemgespen : Veritas.


zaterdag 22 februari 2014

Cadeautjes...

Cadeautjes...
voor een jarige!

JOnGsTe
was voor de 23ste keer jarig!
Dat begint al te tellen!
23!!!

Daarbij hoorden wat cadeautjes.
Vanzelfsprekend ook zelfgemaakte cadeautjes.

Ook een zelfgemaakte jarigenkaart.



Het vogeltje aapte ik na van Janusje.
Haar hartenvogeltjes hadden op slag mijn hart gestolen!
Dus dat moest nageaapt!
Ik werkte met restjes vilt.
't Rood is 3mm dik, het andere gewoon dun hobbyvilt.
De kaart zelf is van de Action (wat had je gedacht ?)
Het lintje, met een toepasselijke tekst, ooit gekocht in 't Kruidvat.


En de cadeautjes!





Een kersenpitspeltkussentje.
Passende bij de reeds eerder gemaakte kussens.


En een fleecedekentje.
Een rood.
Met een wit paspellint.
En een gezellig katoentje.
Met bloemekes en vogeltjes.



Rode fleece : stoffenspektakel
Lichtblauw katoentje met bloemen en vogels : " uitverkoop madame Toertjes".
Paspellint zelf gemaakt : wit biaisband en (op aanraden van madame Toertjes) acrylkoord uit den Hubo.


In het naaiatelier van Lier stelden sommige naaisters (oa madame Toertjes) stofjes te koop.
Stofjes die ze zelf niet meer echt wilden.
Stofjes waar ik wel nog heel erg blij van werd.

Ik heb me wreed hard moeten inhouden!
Maar toch heb ik mijne slag geslagen!
Een hoop cadeautjes voor Onliemie herself!
Zie maar ne keer hier!


Schoon hé?


De cadeautjes van de dochter zijn nog niet helemaal af.
Aan de laptoptas wordt nog gewerkt.
Dat wordt een "afterverjaardagscadeau"!

Want tussendoor werd er nog een super makkelijke jurk in mekaar geflanst.
Effe iets heel makkelijk na de jas.
Het model komt uit het befaamde nieuwe  "Viktor"boek.
Patroon tijdens de les van iemand geleend want het boek is niet meer te verkrijgen.
'n Goei patroon!
Weinig of niks moeten aanpassen.
Iets van het snelle werk.
Zo gaan d'r nog gemaakt worden.
Dat weet ik al zeker.
En de zpagettiketting?
Die past er ook nog goed bij.
Da's dan ook mooi meegenomen!



vrijdag 21 februari 2014

Verzameling!

Ooit kreeg ik het in mijn hoofd om vingerhoedjes te verzamelen.
Je vraagt je af  "hoe komt een mens op het idee" ?

Mijn moeder verzamelde eierdopjes.
Ik vond dat fantastisch.
Toen toch...
Dus ik wou ook wel iets verzamelen.
En heel toevallig werden dat vingerhoedjes.

Intussen  heb ik er al wel wat bij mekaar.
Maar het verzamelen is op de achtergrond verdwenen.
En de vingerhoedjes liggen nu met z'n allen op een hoopje in een glazen pot.
Zomaar wat te liggen...




Zonde een beetje.
Want eigenlijk zitten er best wel mooie tussen...



En ook op het eerste zicht heel gewone...



Maar zie je die met het blauwe plakkertje?
Dat is de vingerhoed van mijn oma...





Zie je de blutskes van het veelvuldig  gebruik?
Geweldig toch!

Het zit hier dus toch wel een beetje in de genen.
Dat graag met naald en draad bezig zijn...

En die vingerhoed van ons Moe?
Dat is er eentje om te koesteren...



donderdag 20 februari 2014

Prullerij

Het is redelijk druk hier thuis...
Ik werk aan een aantal cadeautjes die nog niet op mijn blog mogen.
Anders is de verrassing er af.
En de pret om het te geven ook...

Dus prulde ik tussendoor een klein beetje.
Ik maakte zelf wat enveloppes en
borduurde wat labeltjes van restjes vilt.
Met de machine weliswaar...

Snel werk.
Daar hou ik van!





Het patroon van de enveloppes vind je bij Elisanna!

Zij gebruikte papier van de Hema... ik van...
 DEN Action uiteraard! ;)
Ik zou daar echt een procent moeten krijgen met al die reclame.

In de labeltjes moet ik nog "oogjes" knijpen.
Zodat er een koordje door kan.
Maar die had ik nu net niet meer in voorraad...



Dus eigenlijk weer een "nietafproject"!

Ai, zo had ik het nog niet bekeken...  :(

maandag 17 februari 2014

Knuffel

Hij was al van voor de Kerst geknipt.
Weer zoiets dat bleef liggen.
Zo gaat dat hier toch wel een beetje te vaak.
Te enthousiast?
Vooraleer iets af is alweer met iets anders beginnen.
Daar ben ik toch echt goed in.
Specialisatie Onliemie : onafgemaakte projecten!
Daar moet echt verbetering in komen!


Maar gisteren is ie dan toch echt helemaal afgeraakt.
En ik vind hem nog schattig ook.
Ik ben dan eigenlijk een beetje boos op mezelf.
Dat ik er niet aan voortgedaan heb.

Staat ie niet mooi op mijn "alvast verjaardagscadeau" ?





Patroontje vond ik bij haar.
Stof : canvas en polkadots : stoffenspektakel.
Oranje vilt : Action.
Wit vilt : Veritas   ( en deze kwaliteit is toch wel stukken beter... dat moet ook wel even gezegd.)
Knoopjes : privéknopendoos! ;)

Er ligt er nog eentje geknipt.
Benieuwd wanneer ik die ga afmaken?
Pffff....
Toch nog niet boos genoeg geweest op mezelf...





En nog even dit .....

AANDACHT- AANDACHT!!!!!


Giveaway :1 jaar Dachshund


Een prachtige give-away bij Brigitte.
Maar daarvoor heeft ze wel 222 volgers nodig op 22/02!
Nog 6 te gaan!

Ga maar snel op haar blog kijken.
Dat is daar echt genieten van alle kleurtjes en originele blogposts.

Dus vlug volger worden en kans maken op die prachtige give- away!


Fijne week allemaal!




vrijdag 14 februari 2014

Zpagettiwol ... parels... knoopjes...

Met zpagettiwol, parels of knoopjes...
een halsketting maken!





Werkwijze :
(zo simpel als wat!)

Je gaat naar de Action.
Je koopt daar een bol zpagettigaren.
Voor een habbekrats.
Je gaat op zoek naar enkele parels.
Of knoopjes...
In je kast of in een winkel.
In mijn geval parels uit de Veritas.

Even tussendoor...



Blij,blij,blij...
zo content dat ik het even wil melden!
Dit deed ik mezelf cadeau!
Ook in de Veritas.




Zo'n schoon boekske!
Zie maar ne keer!







Vervolg werkwijze ;)

Je kiest de parels liefst met een groot gat.
De zpagettidraad moet er door kunnen.
Anders wordt het sukkelen.
Met de witte was het al serieus sukkelen!

Je draait de draad op deze manier rond.
De lengte en dikte naar eigen goesting.
En je knipt af.



Je rijgt hier en daar een parel in.
Of ook niet.

Of je neemt knoopjes die je er kan opnaaien.
Of je kiest een flashy zomerser kleurtje.




Daarna neem je een lange draad.
Die knoop je bovenaan  rond de uiteinden van de draden.
Die uiteinden moeten uiteraard allebei bovenaan zitten!
Zowel het begin als het einde.

Je knoopt op deze manier...






Op de foto's toon ik het met een ander kleurtje opdat je het knopen goed zou zien.
Allé ik hoop dat je het goed kan zien?
Normaal neem je dezelfde kleur van je ketting...
Of ook niet...
Smaken kunnen verschillen.

Het laatste stukje steek je met een naald even terug onder de knopen,

Klaar!



Je kan hier oneindig mee varieren.
Qua kleuren, qua parels, qua lengte, qua dikte...



En nog effe eerlijk zijn.
Ik heb dit niet zelf uitgevonden.
Nageaapt van eentje dat ik ooit kocht.
In Portugal.
Een veel dikkere versie!




En voor wie in de "recycling mood" is?
In plaats van zpagetti te kopen, kan je die uiteraard zelf maken.
Van een oud shirt dat je spiraalsgewijs knipt tot lange draden.
Hoe je dat precies moet doen, vind je op honderdenéén you tube filmpkes.

Als je er ooit eentje zou maken, geef je dan een seintje?
Kan ik eens zien wat voor  een leuke versie jij te voorschijn toverde!

Een fijn weekend allemaal!

donderdag 13 februari 2014

Oma's wafels

Mijn ma kon ongelooflijk lekkere wafels bakken.
Stapels wafels!
"Bewaarwafels"
Alhoewel van "bewaren"
kwam hier bij ons nooit veel in huis.

Gisteren zag ik bij Ymme weer een lekkere rolbiscuit.
En dat deed me aan oma's wafels denken.

Hoewel Ymme en ik  familie zijn,
hebben ze mij qua baktalenten toch wel minder bedeeld.

Maar die wafels, dacht ik, dat moet lukken.
Ik weet het.
Het is niet het juiste moment!
Er moeten kilo's af en dat gaat niet lukken met veel wafels in huis.
Maar ik heb me voorgenomen ze aan de kinderen mee te geven.
Schoon toch?

De echtgenoot werd naar de winkel gestuurd.
Want aangezien ik geen baktalent heb,
staat er in onze kast geen 2 kilo zelfrijzende bloem in voorraad.
Er stond nog een kilo.
Maar met een houdbaarheidsdatum van 2012!
Dat zegt al genoeg over hoeveel hier ten huize Onliemie gebakken wordt.
Dus naar de winkel!

Gisterenavond maakte ik al het beslag.
Dat moet een dag van tevoren en dan een nachtje in de koelkast laten rusten.
Vraag me niet waarom dat in de koelkast moet!
Ik zou het echt niet weten.
En ik kan het niet meer vragen ook niet...



Ingrediënten

2 kilo boter
1 kilo suiker
10 zakjes van 10 gr. vanillesuiker
10 eieren
2 kg zelfrijzende bloem.







Werkwijze

2 kilo boter laten smelten.
Hieronder de kilo suiker en de vanillesuiker voegen.
Daarna de 10 ganse eieren.
Hieronder de bloem beetje voor beetje toevoegen.


Dit laatste is wel een serieus karwei.
Niet voor niks dat mijn pa altijd fier zei dat hij het deeg "onder mekaar" had gedaan.









Met een deksel er op de koelkast in!






Na een nachtje in de koelkast,
kan je van het deeg kleine kroketjes of balletjes rollen.




Die kroketjes steek je in het wafelijzer,
een heet uiteraard!
Bakken...








Et voilà!




Et encore nog meer voilà!
Te veel voilà eigenlijk!



't Was precies nogal veel deeg!
Ik ben een dik anderhalf uur bezig geweest met bakken.
En had ik de bollen niet groter gemaakt,
ik denk dat ik nu nog stond te bakken.
Dat viel echt tegen.
Ik heb er "mijne meugd" van zeggen ze in Limburg.

Wanneer de wafels afgekoeld zijn,
bewaren in een dichte casserole.
Niet in plastieken dozen!
't Zijn omawafels.
En die horen in een casserole!
"Castrol" zei ons ma.
In 't Limburgs hé! ;)

Da's een moppeke hoor.
Van die plastiek.
Dat zal ook wel kunnen.
Alhoewel...
ze worden dan misschien plat?

En je kan dat niet zien hé,
maar die zijn echt lekker!

Nu maar hopen dat ik er tot het weekend van af kan blijven...

Want ze zijn voor ons kinderen.
Dat was toch het plan...

woensdag 12 februari 2014

Ongelooflijk...

Dit filmpje kreeg ik vandaag doorgestuurd...
Dit is zo mooi!!!!
Zo mooi dat ik het met jullie allemaal wil delen...

Superontzettend veel de moeite om hier  even te kijken!

Wie vindt dit nu niet mooi?
Kippevel toch?


zondag 9 februari 2014

Brusselen...

Gisteren bij vrienden thuis mogen brunchen.
Heerlijk!
Daarna samen gaan Brusselen.

Naar het Horta huis.
We waren er niet alleen...




De echtgenoot verwonderde zich intussen over de lelijke overkant.


Foto's binnen mochten niet.
Jammer.
Want het is echt wel de moeite!


Daarna door de tuin van ter Kameren Abdij...
Met de nieuwe jas!
Heerlijk warm.




Langs de vijvers van Elsene...
Maar toen was de fotograaf van dienst te druk aan het kletsen.
En daarvan hebben we dus geen foto's!
Maar 't was er mooi.
Met veel chique huizen.



's Avonds moest er nog aan de vlaggenwimpel voor Amelyn gewerkt worden.





En seffens...
Seffens gaan we haar bewonderen.
We hoorden het al.
Ze is het mooiste baby'tje ter wereld!
Wat had je gedacht?
Samen met Tristan en Aaron natuurlijk.

Welkom in de familie, Amelyn!

zaterdag 8 februari 2014

Nog eens ziezo...

Nog eens ziezo!
Maar nu wel een heel andere ziezo!

Ziezo voor de jas!
De jas is af.
Eindelijk.
Bijna niet te geloven.
En toch waar!




Een modelleke uit Burda van voorbije augustus.
Als je het gaat zoeken, vind je het niet!
Want 't is een heel ander model dan dat van het boekske geworden.
Al naaiende kwamen er een heleboel aanpassingen.

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad,die jas.
Omdat er te veel projecten tegelijk waren.
Maar vooral omwille van de stof.
Stof die verschrikkelijk hard "leipt"  (ja da's Limburgs voor "rekken")
Hij "leipte" zo hard dat ook knoopsgaten helemaal niet aan de orde waren.

Het werd dus een soort houwtjetouwtje-gedoe maar dan wel met knopen.
Bovendien nog handwerk omdat het niet onder het voetje van mijn naaimachine paste.
Leuker is anders.
Zeker als je fan van "het snelle werk" bent.

En dat heb ik nu altijd zie.
Als iets me tegen steekt.
Dan kan ik me daar zo moeilijk terug aanzetten.

Achteraf beschouwd wel jammer...
Want de jas zit goed.
En is lekker warm ook.
Alhoewel aan dit laatste voorlopig nog niet veel nood is.

Maar al bij al ben ik er blij mee.
En ook een beetje fier.
En wat nog beter is.
Het rokje past er prima bij.

De echtgenoot is niet echt fan vrees ik.
Die is nogal voor het "klassieke".
Toen ik hem showde was zijn commentaar :
"'t Ziet er wel ne warme uit..."
Niet :
"'t Ziet er wel ne mooie uit..."
En Loeba?
Die heeft ook nog zijn twijfels!

Volgend project :
Een laptoptas voor de jongste.

Maar eerst nog snel een "meisjesvlaggeslinger" maken.

Want gisteren werd Amelyn geboren.
Het tweede kindje van jongste nichtje.
En zondag gaan we al op bezoek...