vrijdag 30 januari 2015

Ge houdt het niet voor mogelijk...


Moest het nu nog de 13de geweest zijn,
dan zou je het nog een beetje begrijpen.
Zoveel ongeluk op één dag!

Gisteren was echt zo een pechdag.
Het begon al in de ochtend.
Bij thuiskomst haal ik iets uit de koffer van de auto,
sla het deksel dicht en
kwak tegen mijn hoofd.
Zo juist met die scherpe punt!
Voel je het?
Au!
Groot pijntje!

Dan denk ik 
"Ik zal eens aan mijn "toedoelijst" beginnen.
Ik ga iets nuttigs doen!"
Ik ga flink zijn!

Er lagen hier nog 2 varkentjes,
geknipt en al,
al heel lang.
Alleen nog maar in elkaar te flansen.

Het werd echt letterlijk flansen!

Ik haalde het modelleke op Pinterest.
Kijk maar op mijn bord bij knuffels.
(alhoewel doe geen moeite!
Ge gaat het niet terugvinden... het trekt er in de verste verte niet op!)

Ik tekende het zo goed en zo kwaad mogelijk na.
Dat lukte aardig vond ik zelf.
Toen vond ik dat nog.

Het liep mis.
Grondig mis!
De neusjes moesten er op met applicatievlies.
En omdat dat weeral een tijdje geleden was
en ik te eigenwijs ben om even op internet te kijken
"Hoe moest dat nu alweer ?"
liep het helemaal fout!

Huh? Dat plakt maar aan 1 kant?
Tiens, vorige keer toch aan 2 kanten?

Ja dommerik!
Als je het papiertje er afhaalt natuurlijk wel.
Maar dat had ik pas door toen ik het neusje er zo al op gezigzagd had.
Knisperknisperknisper!
:-(

Dan die pootjes!
Stomme pootjes!
Lelijke pootjes ook!
Knipknipknip
Weg pootjes!

Het varkenknuffeltje werd een varkenkussen.
Dat kon best dacht ik!
Euh nee...
dat is het ook niet!
Ligt het nu aan de vulling?


Nee!
Aan de ogen!
Varkens hebben zo geen ogen.
Varkens hebben spleetjes.
Verdorie echt mottig!
En de oren ook!
Die zijn ook niet goed.
Foute oren!
Ik heb het vulgat zelfs niet dichtgenaaid omdat ik denk
"zonde van de vulling".
Nog meer 
"zonde van de tijd!"
Een megaflop!

Gelukkig liep er dan toch ook nog iets goed.
Ik maakte het opvouwbare tasje 
uit " zo geknipt 1" af.


Een recyclageproject.
Uit de hippie rok van oudste.
Die bij het zien van het tasje wel gilde : 
"Hé dat is van mijne rok.
Die was ik kwijt!"
Lag nochtans bij "de weg te doene" kleren.

Helemaal goed liep dit toch ook niet.
De onliemieknoopjes staan er een beetje te vast op.
Het litske kan er moeilijk rond.
Maar om die er nu af te halen heb ik even geen zin. 
Pffff!



Dan was het haakavond bij Kristel.
Ik zag bij haar een mooi haakwiel.
Handleiding afgeprint.
En hup!
Daar zou ik er eens wat van haken zie.
Voor aan mijn "nog steeds niet klaar" tweede Calsprei 2014!
(jaja 2014, 't is geen tikfout!)
Fout gedacht!
Volgens mij...volgens ons...
Klopt die tutorial niet?

Dus het werd "koppen bij elkaar steken"
(dankjewel Kristel)
en het gezonde verstand gebruiken.
En na een avondje haken (en ook kletsen, dat vooral)
heb ik toch zo ééntje klaar.
Eén!



Dan maar wat draadjes instoppen
van de gehaakt bloemekes en rondekes.
Ze komen onder aan de gordijntjes
die ik nog moet maken.
(ik heb nog geen stof!
Jawel ik heb genoeg stof
maar niet voor  gordijnen!
Herkenbaar?)
Gordijntjes voor de Craftroom!
('k Vind het nog steeds geweldig.
 Craftroom!)

Maar met die mogelijke rand ben ik toch al een beetje blij.



Vandaag is een nieuwe dag.
Een extra verlofdag!
Nog geen pechdag tot nu toe!
Ik ga er helemaal een geluksdag van maken!

Ik ga een bezoekje brengen aan de kringloop!
Want dat is weer even geleden.
Hopelijk sla ik daar de slag van mijn leven!
:-)))


Fijn weekend allemaal!





woensdag 28 januari 2015

Zelfgemaakte granola met gedroogde bosvruchten en noten.



Omdat ik sinds mijn "suikerarm" eten
(Je leest het goed : suikerarm!
Suikervrij is echt niet te doen!)
nogal gek ben op suikervrije mueslitoestanden
en de super lekkere van Robuust
al helemaal op is,
maakte ik er deze keer zelf.

Niet die van het omslagrecept van Marloes .
Nee, ik maakte bewaargranola.
Die van Marloes komt een andere keer aan de beurt.

Dit recept vond ik ergens op Pinterest.
Een recept van AH.
Zelfs bij ons Belgen gaat er tegenwoordig
bij het lezen van "AH"
al een belletje rinkelen! ;-)

Recept

95 gr gehakte hazelnoten
6 el honing
6 el zonnebloemolie
(ik nam er 3 en 3 el kokosolie)
300 gr havermout
(ik nam een mengeling met speltvlokken)
50 gr gemalen kokos

Dit meng je onder elkaar in een kom
en rooster je in een, op 170° voorverwarmde oven,
gedurende 30 minuten op de bakplaat.
Om de 10 minuten goed omscheppen!
Je laat dit op een rooster afkoelen...
(met bakpapier of de boel valt door je rooster! haha)



De afgekoelde granola mengen met 100gr pompoenpitten 
en 150 gr gedroogde vruchten.

Ik koos voor bosvruchten uit de biowinkel.
Manman ik schrok me wel een ongeluk van de prijs.
Volgende keer zullen het goedkopere vruchten worden.
Foeifoei toch!
Gezond eten kost geld!

Je kan dit in een afgesloten pot maximaal 2 weken bewaren.



Je hebt ongeveer 15 porties zegt mijnheer Hein.
(misschien eten Nederlanders minder maar als je mij laat doen
is het over 2 dagen op!)
en 
voor de geïnteresseerden
mijnheer Hein beweert ook nog :
250 kcal/portie.
Of de melk of yoghurt hierbij meegerekend zijn
is me een raadsel!

Het ruikt in ieder geval wel heerlijk.
Net of de lekkerste taart in de oven staat.

Maar ik weet wel beter!
Er staat geen taart in de oven! 
Verdorie toch!
:-(
Ik heb geproefd...
en
't is toch ook wel lekker!


En wil ik nu nog eens iets vertellen?
De hazelnoten, de bosvruchten, de kokos, de pompoenpitten,de zonnebloemolie.... 
allemaal in plastieken verpakkingen !!!!!


De enige milieubewuste verpakkingen :
De honing van de imkerzoon van Ymme in een glazen pot! yeuuuh
Kokosolie in glazen pot!
Havermout en spelt in papieren zakken... dat valt ook nog mee.

Als iemand tips heeft waar ik de eerste ingrediënten afvalarm kan kopen,
graag melden aub!



Fijne week verder!














maandag 26 januari 2015

Allerliefste post...



Vandaag was er post voor me.
Speciale post.
Post waar ik al een tijdje naar uitkeek!
Want zij had het al een klein beetje verklapt.


Een mooie zelfgemaakte enveloppe viel er in de bus!
Als dat niet ecologisch is!



En wanneer ik die enveloppe open peuterde
kwam er een recept voor muesli 
te voorschijn!
Muesli zelf maken!
Gezond!
En sugarfree!
Top!



In de enveloppe zat een hele mooie lieve kaart



Maar er zat nog meer in.
Een prachtig hoesje
uit zelfgesponnen en natuurlijk gekleurde wol.
Met een gevilt vogeltje er op!
Een koolmeesje.




Een hoesje 
voor het veegveegding! :-)

Een hoesje van Marloesje!
Marloes, de allerliefste schat van de hele wereld.
(de echtgenoot even niet meegerekend!
Die is ook lief... soms... )


En hoe schoon is dit nu toch?



Ik ga nog iets toevoegen aan mijn lijstje 
van doodgewone dingen,
 die mijn hart doen zingen...

"Spontaan cadeautjes krijgen van mensen die je niet eens in het echt kent!"

Daar zingt toch je hele lijf van!

Wat is mijn week mooi gestart!
Dankjewel Marloes!
Een hele dikke poen!



zondag 25 januari 2015

De echtgenoot en de zero waste vuurdoop!



Er moest nog vlees gehaald worden.
Want de kinderen komen eten vanavond.
Ik maak dan ook graag iets dat ik hen extra kan meegeven.
Iets gestoofd.
Iets oma-achtig,
Iets waarvoor ze zelf, na een drukke werkdag,
geen tijd hebben.
Goeie boerenkost eigenlijk!
Stoofvlees of gebraad...

De echtgenoot moest naar Mechelen.
Hij komt dan voorbij de slager.
Dus vond ik het logisch dat hij de boodschappen deed.
We gingen toch niet 2 keer met de auto!
Dat is niet ecologisch!

"Nee niks van ik ga niet met die pottekes sleuren!"
"Hoe gij gaat niet met pottekes sleuren."
"Nee geen pottekes! Dat is UW idee die zero waste."
"Is dat geen goed idee dan?"
" Jawel, dat zeg ik niet"
"Awel dan, waarom ga jij dan niet met de pottekes?"


Na veel heen en weer gediscussieer kreeg ik hem toch zo ver.
Hij weg met een hele tas pottekes voor de inkopen!
:-)

Nu had ik er geen rekening mee gehouden 
dat het best wel druk is bij de slager
op een zaterdagmiddag.

10 man voor hem!
Zie je het?
De echtgenoot nummerke 11 met een tas vol potjes!
De enige met een tas potjes!

Eindelijk is hij aan de beurt...
Intussen na hem ook alweer 10 man.
(zegt hij hé... ik weet niet of het waar is)

Maar dat hij daar een show verkocht heeft
daar twijfel ik niet aan.
Een Tupperwaremadam zal er vast niks tegen geweest zijn.

In ieder geval kwam hij enthousiast thuis
met volle pottekes!
En...
met een heel verhaal
over dames die hij had proberen te overtuigen
om met pottekes naar de slager te gaan.
En dat hij verteld had hoe weinig restafval we hebben,
en hoe makkelijk die pottekes wel niet zijn
want je zet het hup zo in de koelkast
of de diepvriezer...
En al die dames instemmend knikken!

Hij wil nog wel met pottekes naar de slager
maar nooit meer op een zaterdagvoormiddag!

Als al die dames nu met pottekes komen
dan is er binnenkort een file tot aan de kerk!

Hij denkt dat de slager daar niet blij mee zal zijn!



vrijdag 23 januari 2015

Doodgewone dingen die mijn hart doen zingen....

Na een oproep van haar maakt heel blogland lijstjes.
Lijstjes van doodgewone dingen.
Doodgewone dingen die je blij maken.
Die je hart doen zingen...

Vooruit!
Hier komt het mijne!


Verse sneeuw die bij iedere stap kraakt onder je voeten....

En een opgeruimd huis met verse bloemen in de vaas....

En wandelen op een leeg strand met mijn 2 dollende honden...

En schelpjes rapen...

En alle kinderen weer een keertje samen aan tafel en merken dat iedereen geniet...

En een glaasje wijn op een terras onder de warme avondzon...

En in de stad.... "mensen kijken".

En een sterrenhemel thuis...maar meer nog in Frankrijk...heel veel sterren zie je daar.

En kamperen en dan wakker worden met een prachtig uitzicht vanuit je bed...

En brutale eekhoorntjes die onze noten pikken...

En lakens flapperend aan de wasdraad...

En naar school fietsen en zwaaien naar 't vriendelijk meneerke in zijn tuin...

En een berg gestreken wasgoed...

En op zondagochtend een chocoladekoek met pudding...

En de geur van versgebakken brood...

en van vers hooi...

En kleine winkelstraatjes...

En naar de bib voor nieuwe boeken...

En toffe reacties op mijn blogposts...

En een nieuwe volgster...

En blinddateblogmeetings...

En de lente,

De zomer

De herfst

De winter...... in deze volgorde!

En....




Fijn weekend allemaal!






zaterdag 17 januari 2015

Een week met een groen einde en een vleugje cultuur...



Al bij al was het ondanks de "dipjes" toch een leuke week.

Donderdag tijdens het brei-en haakcafé
was er een  blogmadam extra!

Helemaal van de andere kant van het land
speciaal gekomen voor ons blogmadammen!
Ook wel een beetje omdat haar roots
bij ons in't dorp liggen hoor.
Dat vooral eigenlijk wel! ;-)



Nee, je moet niet naar mij zoeken op de foto.
Ik ben de fotograaf van dienst.
Ne mens moet slim zijn hé!
Herkennen jullie al de blogmadammekes?


Weer een beetje blinddaten en
weer keigezellig....
"tetterdetetterdetetter.......detetter!

Keitof om je in het "echtig" te leren kennen, Trui!



En verder...
ging ik tussen het getetter nog even naar een voorstelling.
Want ja, die kaarten hadden we al lang.


Echt een aanrader.
Een monoloog die je heel zeker aan het nadenken zet.




Ook dit is me gelukt!

Vandaag ben ik in de "bulk" supermarkt Robuust geraakt.
Met de dochters!

Eerst hadden we met ons drietjes een afspraak in een "bruidshuis".
Spannend... trouwjurkjes passen voor jongste!
En neem het gerust van me aan.
Dat is best moeilijk hoor.
Maar de kogel is door de kerk!
Het allerbelangrijke item is dus al afgewerkt! :-)

Omdat we dan toch in de buurt waren
combineerden we deze "passerij" met een
bezoekje aan Robuust.


Beladen als muilezels trokken we er met onze bokalen, flessen en potjes naar toe.

Het was super.
Echt!
Jammer dat het zo een eind weg is.
Daarom deden we onze inkopen een beetje in het groot.

Pasta, rijst, kikkererwten (voor falafel), noten, olijven, platte kaas, muesli ( suikervrij) met besjes,
kruiden, thee, honing...
en ook shampoo in een herbruikbaar glazen flesje.
Gewoon zelf te vullen aan een kraantje!
Ik had nog veel meer kunnen kopen,
maar het vraagt wat organisatie.
Ik ken nu hun aanbod en kan er volgende keer
een ietsiepietsie georganiseerder naar toe.

Als je in de buurt bent, zeker eens binnenspringen.
En allervriendelijkste bediening ook nog!



Voor de "Craftroom" maakte ik nog snelsnel een prikbord.

Met een vierkanten canvas uit de Action...
Ook hier weer gezondigd! 
Die zat in plastiek! :-(
Hebben jullie er ook al op gelet?
Alles zit in plastiek!





Hierop plakte ik volumevlies.
Daarover een lap stof die aan de achterkant met duimspijkers vastgezet werd.
Voilà!










De echtgenoot gaat dat mooi opgehangen.
Gaten boren is niet zo mijn ding.
Die foto volgt later...


Ook deze kringloopvondst kreeg  uiteindelijk zijn bestemming.
Een likje met "javandieverf!" ;-)







Ikeapotloodjes als houdertjes...
(noodoplossing maar wel een
milieuvriendelijke
omwille van het recycleergehalte!)







En... ziehier!



Mijn Washitapekes staan geëtaleerd!
(oeikes die zijn ook van plastiek!)




Het groene hebben jullie gehad!
Wat het culturele betreft,
dat moet nog komen!

Subiet gaan we naar De Koe in Lier
en morgen naar Wör in Belsele!

De krullenbol helemaal links is "liefjemuziekant van jongste"
en dus onze bijna schone zoon...


Een week met heel veel goeie en fijne dingen...
Een week om dankbaar te zijn...
Zelfs al waren er de dipjes!
;-)


donderdag 15 januari 2015

Een dipje...



Ik zit met een dipje...
Een blogdipje.
Een inspiratiedipje.
Een creadipje.
Een suikerdipje...

Een hele lijst van dipjes!
Misschien is het laatste wel de oorzaak van al die andere dipjes? ;-)

Ik piekerde me suf over een blogbericht.
Maar er was weinig dat de moeite loonde om over te schrijven.

Mijn verpakkingloze boodschappen lukken goed.
Ik huppel met mijn zakjes en potjes naar de plaatselijke middenstand.
Intussen al zonder enige terughoudendheid.
Ik koop mijn fruit en groenten bij de groentenboer,
vlees bij de beenhouwer en
kaas bij de kaasboer.
Overal ben ik welkom met mijn eigen verpakkingen.

Boodschappen doen met enig hippiegehalte
geeft een "jarenjongergevoel"!
Een mooi pluspunt!

Brood bakken we zelf van bloem met zo weinig mogelijk suiker.
Dus niet naar de bakker!
Yoghurt wordt hier met kilo's gefabriceerd.
Lukt wonderwel goed en smaakt heerlijk met vers fruit.
Geen enkel stuk fruit krijgt hier nu nog de kans te rotten.

Het suikerarm eten houd ik vol.
De echtgenoot iets minder.
Zo gaat dat met echtgenoten.

Ik bakte al suikervrije koekjes.
Met speltvlokken, ei, geraspte appel en kaneel.

Ik moet toegeven
met de nodige verbeelding en
na meer dan een dikke week suikerarm eten
smaken ze een heel klein beetje als koekjes.
MET de nodige verbeelding!

Ze zien er niet whaw uit.
Ook dat niet!
Deze keer ligt dat niet aan mij.
De koekjes lijken helemaal op de foto van het recept.
Zeker weten!



De echtgenoot
vindt het eerder smaken naar
brood
met wat appel en kaneel.
Mijn verbeelding is iets rijker!










Intussen kwamen er helemaal uit Amsterdam
receptjes voor meer suikervrije koekjes.
Eerst nog aan amandelmeel zien te geraken
en dan worden die zeker ook gebakken.
Dankjewel Marloes.


Er werd hier de laatste tijd maar  minimaal gefrutseld.
Het vlot ook niet zo.
De tijd ontbreekt me.
En om nu te zeggen dat dat suikerarme
een energieboost geeft...
daar merk ik dan toch nog niet veel van.


Een krukje kreeg een Annie Sloan likje
en ik haakte een hoesje in de kleurtjes van het Pipbehang.
Ook een klein Ikea kastje onderging een "pimpbeurt".


VOOR



En... NA!
















Ik vergat nog bijna dit!
Het "veegveegding" is terug!

Helemaal uit Portugal!
Dus toch...
Geen nieuwe maar wel hersteld!

Oorspronkelijk was de achterkant wit maar 
iemand in Portugal besloot
dat ik beter af zou zijn met een zwarte!
(de achterkant is dus blijkbaar wel nieuw...)

Dat vind ik nu wel een beetje jammer
van dat zwart.
Maar ...
we moeten niet blijven vitten.
Zucht...
Ik mag blij zijn dat het ding nog terugkwam.

Heel erg heb ik hem eigenlijk niet gemist.
Ik was "zonder" al helemaal gewoon.
Een geweldige rust!

Telkens wanneer ik ergens een telefoon hoorde rinkelen 
hoefde ik niet
(meestal nodeloos)
in mijn handtas tussen al de rommeltjes te graaien 
om dan 
ALTIJD net 1 belgerinkel te laat te zijn!

Nee, ik kon met enig leedvermaak
kijken naar de andere dames 
die met de kop de handtas indoken!
Zalig!

Moesten de kinderen niet gezeurd hebben over 
een onbereikbare moeder....
ik zou er over nagedacht hebben het ding weg te doen.

De verzekering is nog niet opgezegd...
Ik heb hem alweer 2 keer laten vallen.
Neen, niet in 't water!
Dus misschien daarmee toch nog even wachten?


En nu ga ik de wind en regen trotseren 
en de Dijledijk op met de honden!
Even flink uitwaaien!

Fijn weekend alvast!











maandag 5 januari 2015

The story of ... sugar free and zero waste!




Sugar free?
Volgens mij duimen jullie niet hard genoeg...?

Nee echt...
Eerlijk?
Sugar free?  
Dat is niet te doen!

Suikerarm?
Ok, dat lukt.
Redelijk goed lukt dat.
Maar suikervrij?

Ik moet zo ongeveer mijn hele voorraadkast leeghalen
en de boel wegsmijten.
En dat...
dat doen we nu toch wel even niet!
Overdrijven is nooit goed!
Dus laat ons stellen dat het voorlopig suikerarm wordt.
En dat we vanaf nu elke aankoop aan een kritisch oog onderwerpen!
Zo is dat!

Wisten jullie
dat er zelfs in bloem voor brood suiker zit?
Neen, niet dat lepeltje dat je toevoegt voor een beter rijsproces,
en dat ik al heel lang weglaat.
Neen, gewoon in de bloem zit suiker!
Echt!
In de ene soort al wat meer dan in de andere.
Het is een hele studie
om dan toch met de minst suikerrijke bloem thuis te komen?



Wit speltbrood minder dan voltarwebrood?
Als je het niet zwart op wit zag staan,
zou je het niet geloven!













En wisten jullie
dat havermout (brrrr) zelfs niet kan
en dat ik dan maar speltvlokken kocht.
Om "gezond" te doen!
Ik heb ze nog niet klaar gemaakt maar ik twijfel nu al
of ik die lekker ga vinden. :-(
Want suiker toevoegen mag uiteraard ook niet!

De efficonfituur 's ochtends mag ook al niet meer,
dus at ik dan maar effi light smeerkaas.
Vind ik niet zo lekker maar voor de gezondheid alles!
Maar....
Moet je nu wat weten?
Vanochtend ontdekt dat ook daar suiker in zit!
't Zit trouwens ook in een fout potteke.
Dus kopen kon toch ook al niet meer!

In de slasaus zit zelfs suiker!
In de light versie dan nog!
Dat geloof je toch niet!

Vanaf  nu  de potjes leeg zijn, ga ik zelf mayonaise moeten maken.
Vermageren zit er dus niet in.
't Gaat allemaal vele vetter zijn! :-(
En ik dacht nog wel
"mooi meegenomen"
zo een paar kilootjes minder!



De "zero waste" is ook nog zoiets.
Ik doe mijn best.

En er zijn velen die voor mij ook al hun best deden.
Dat lees ik in de reacties op mijn blog
en dat hoor je ook zo hier en daar...
Zo gaat dat als je met iets bezig bent.
Dan hoor je er ineens vaak over.


Ik doe dus flink mijn best.
Dit weekend las ik in de krant een verslagje van Alexia Leysen.
(ja die van de vlees-en visloze vasten)
Ook zij winkelde vorig jaar al plasticvrij.
En ook zij had het gevoel een beetje een tegendraadse hippie te zijn.
Als zo ne snotneus dat al heeft,
moet je niet vragen hoe ik me voel!

Ik ga naar de kruidenier om de hoek
(pas op! te voet of met de fiets!!)
met mijn tasjes en potjes.
Met, ik geef het toe, nog de nodige portie gêne!
En toch...
De man kijkt niet eens raar op.
De andere klanten nog wel een beetje. ;-)
Hij vult die potjes met mijn koopwaar!
Zonder commentaar!
De weegschaal wordt mooi op nul gezet.
Gelukkig want mijn schaaltjes wegen zelf al 100 gram.
We zouden anders halverwege 't jaar al failliet zijn!
De kruidenier om de hoek is dus een succes!

Maar bij den Aveve liep het vandaag compleet mis.
Ik kocht bloem in een hele grote zak.
Dat is redelijk in orde hé!
't Moet toch ergens inzitten,die bloem.
En 't is ne papieren zak.
Dus dat mocht wel.
Vond ik.

Maar dan de mezenbolletjes!
Die zaten allemaal nog eens samen in plastiek verpakt.
Ik dacht al "dat wordt niks mezekes!"
Gelukkig voor de mezekes vond ik een bak met losse bollekes!
Dus dat kon dan...
Het plastieken netje rondom zagen we even door de vingers.
Voor de mezekes is 't ook koud.
En voor de vinkskes...
En de roodborstjes...
En....
Dus de groene plastiekskes mochten.
't Zijn dan ook groene! ;-)




















Maar dan ons poes.
Die helpt mijn plan om zeep!
Die wil niet meedoen.
Ik kocht droge korrels, supermarktmerk, in een papieren zak!
Maar hij (het eigenlijk) staakt!
"Het" lust ze niet. :-(

Ik had het kunnen raden!
Maar wat erger is...
Ik heb toegegeven.
Ja ik weet het.
Stom van me!
Maar het beest kan er ook niet aan doen dat 't baasje zo de groene toer opgaat.
Ik ben gezwicht voor z'n klaaglijk gemiauw.
Zie je de doos?
De doos dat mag.
Da's ok!
Maar al die aparte aluminiumfolie zakskes er in?
Fout!
Helemaal!


De pompoenpitten zaten ook in een plastieken doosje.
Maar een stevig!
Dus dat kan ik nog lang herbruiken.
Een goed excuus vind ik dat!

De 2 glazen pottekes...
dienen als extra yoghurtpottekes.
Want dat is echt een succes dat machien!

Eenvoudig, lekker, afvalloos en goedkoop!
Wat wil een mens nog meer?
D'r staat weeral een bakske te "draaien"!


Lekkere potjes voor morgen!
Met een lekker stukje fruit er in!
Mmmmm


En toch...
heb ik nu ontzettend veel goesting in een goed koekske!


Iemand een recept van suikervrije koekjes?
Laat maar horen!
Meer dan welkom!

En al doe je maar 1 plasieken zakje minder per dag...
als we dat allemaal doen...
 maakt dat al een berg verschil!

:-)


zondag 4 januari 2015

The craftroom is ready...

The "craftrrrrrrooooooommmm"...
Naar believen uit te spreken met een zware "russian" tongval! ;-)

We hebben hard gewerkt deze vakantie.
De echtgenoot vooral!
Hij heeft nog het meeste werk verzet!

Het was me anders ook echt niet gelukt!
Ik huppelde maar wat mee met emmer en dweil...
En de muren.
De muren heb ik ook geschilderd!
En afgeplakt!
Dat ook.
Rotwerkje wel.
Dat afplakken!
En helpen behangen.
Want dat is met z'n tweeën een stuk sneller...

Maar ik moet het toegeven.
De gelakte tafels zijn mooi.
Mooier misschien zelfs dan met Annie Sloanverf.
En helemaal mijn lievelingskleur.
Olijfgroen.
Kleurt naar mijn gevoel prachtig bij de Pipjesmuur.
En het witte latjesplafond
maakt de hele kamer lichter!
Geslaagd!


Het is nog niet helemaal op en top gezellig.

Er moeten nog "versierknutselsfrutselsprutsels" worden gemaakt.
En ook nog plooigordijntjes met een gehaakte bloemetjes-onderrand.
En daarvoor moet ik echt nog wel stof kopen.
Want de juiste stof voor gordijntjes
heb ik natuurlijk net niet meer liggen.
En ook niet meer de juiste kleurtjes wol.
Ik heb veel liggen...
maar dat...?
Dat net niet!

Ik laat jullie even meegenieten.


De Pipjesmuur.



 De  kussens die ik van Vee kreeg passen hier al even mooi
als in de Feeling!



Wie ziet er zijn cadeautjes?


Zien jullie die lege plek?


Daar mag deze komen te staan!
Het supergeweldigste kerstcadeau dat de echtgenoot me gaf!







Ook dit kreeg ik van de echtgenoot!
Een echte paspop!

Stond al jaaaaaaaaaaaren op mijn verlanglijstje!
Zie ne keer hoe mooi de sjaal van  haar give away hier past!
Eigenlijk kreeg ik bijna alles van mijn verlanglijstje van de echtgenoot...
Whaw hé?
Alleen...
de Shiwawa heeft ie niet gekocht! ;-)















Potjes met knoopjes en linten...



En dit potje wordt gekoesterd...
Niet omdat het mooi....
of lelijk is...
Maar dit potje kreeg mijn vader
toen hij zijn communie deed.
Heel, heel erg lang geleden.
En dat potje heeft altijd,
maar dan ook altijd
op zijn nachttafeltje gestaan.
Waarom?
Ik zou het niet weten...
Maar weg doe ik het nooit...




                             

                                                   En kijk....
                                                   DE Libelle


En een hoekje met alle Blogkerstkaartjes...



Ik ben echt helemaal heppie met mijn kamertje!
Helemaal in "naaimachienstikmodus" ben ik.


Jammer dat de kerstvakantie net om is.

Aan al die van het onderwijs :
Toch een fijne nieuwe start morgen!



zaterdag 3 januari 2015

A happy new blogyear...

De start van een nieuw jaar...
Een jaar waarin veel te gebeuren staat!

Dit jaar zijn we 30 jaar getrouwd.
De echtgenoot en ik!
Wie doet ons dat nog na?

Jongste en liefjemuzikant zetten dit jaar ook die grote stap.
Yeuuuuhhh!!!
Weer een echte schone zoon er bij!
Weer feest!
Groot feest!
We zijn blij.
Blij voor jongste en blij met tweede schone zoon.

Een nieuw jaar...
Een jaar
met een hoop
goeie voornemens.
Was dat ooit anders?

Maar dit jaar gaan we toch wel voor speciale voornemens!
Maandag starten we ons suikervrij leven.


Echtgenoot doet zelfs mee!
Het gaat niet simpel zijn
maar toch willen we het proberen.

Naar 't schijnt geeft het meer energie?
En energie kan een mens nooit genoeg hebben!
Dus proberen we suikervrij.
Tenminste toch een tijdje.
Duim alvast maar een beetje mee.
Ik weet het zo al.
We gaan het moeilijk hebben!:-(

En dit jaar worden
de groen gekleurde voornemens
ook doorgezet.
Het wasmiddel is intussen al met liters klaargemaakt
en wordt door het kroost maar al te graag mee naar huis gesleurd.
Milieuvriendelijk en....goedkoop!
Op het "todolijstje" komt zelfgemaakte vloeibare zeep, tandpasta...

Intussen gaan we nog een stapje verder.
We gaan proberen zo afvalarm mogelijk boodschappen te doen.
Zero waste!
Helemaal zero waste gaat niet lukken!
Maar we zetten een eerste stap!
Tenminste "ik".
Ik ga dat proberen.
De echtgenoot vindt het allemaal een beetje te zot.
"En haalt het wel iets uit?
Een druppel op een hete plaat!
Vechten tegen de bierkaai?"

Ik keek al vaak bij green evelien.
Haar levenswijze is volgens mij, voor mij...onbegonnen.
Zoveel luxe moeten missen, gaat me net een klein stapje te ver!
Maar een beetje bijdragen kan volgens mij wel.

Zoals vrienden van ons opmerkten:
"Prima toch!
Jij maakt ons bewust ...
En nu willen wij er ook iets aan doen.
Ook wij maken op onze beurt vrienden bewust.
en zo  gaat het voort... en voort... en...
en steeds meer mensen gaan er voor!"

Dit is waar het om gaat!
Dit is de bedoeling!

Vanaf nu zo afvalarm mogelijk winkelen!
Geen plastieken zakjes!
Geen voorverpakte vleeswaren!
Geen groenten en fruit in plastiek!

Dit is al een eerste stap!

Ik kocht bijenwasdoekjes bij groen van toen.
Weg met plasticfolie en aluminiumfolie.

Ik bestelde herbruikbare boodschappenzakjes bij green jump
om groenten en fruit in de supermarkt te verpakken.
Geen plastieken zakjes meer!

Melk en frisdrank kopen we in herbruikbare flessen.
En misschien is dit niet beter voor het milieu,
we zorgen dan tenminste al voor minder afval.
We eten hier kilo's yoghurt!
Vroeger in kleine plastieken potjes.
Nu al in glazen flessen.
Minder afval doch ecologisch niet zo geweldig.
Want het zijn geen herbruikbare flessen.
Dus...
vanaf nu gaan we zelf yoghurt maken.
Geen afval en wat mooi meegenomen is :
we gaan nog besparen ook! :-))

Ik koop mijn koffie ineens in de koffiebus
en
ik wil doodgraag eens naar de bulksupermarkt in Antwerpen
of de pas geopende zero waste kruidenier in Leuven!

Dat vindt de echtgenoot er helemaal over.
"Je gaat je inkopen toch niet steeds in Antwerpen of Leuven doen?"
Neen, niet steeds...
Maar ik kan er wel mijn voorraad rijst, pasta's, noten... kopen.
Zo eens in de paar weken.
Hopelijk komen er gauw van die supermarkten bij!
Liefst eentje helemaal in de buurt!

Het is wat!
Suikervrij en zero waste!
Maar ik vind het het proberen waard.

Ik hou jullie op de hoogte!
En heel misschien
maak ik iemand van jullie wel
een heel klein beetje bewust?
En heel misschien gaat er iemand van jullie
ook wel meedoen?
En daar is het nu helemaal om te doen.
Om de kettingreactie!


Een happy new "zero waste year"!
Een happy new "blogyear"!