maandag 28 september 2015

Herhaling...



Elk jaar rond deze tijd is het hetzelfde liedje.
Twee jaar geleden vertelde ik het hier al
en ook vorig jaar kondigde de herfst zich zo aan.
Ik val hopeloos in herhaling!
Doch voor diegenen die het nog niet wisten...


In onze tuin staat er een notenboom
met elk jaar heel veel noten.


In onze tuin woont ook een familie eekhoorn.
Niet voor niks wonen die in onze tuin.
Moeder, vader en een hoop gruttekes.
En die bende plundert onze notenboom.
Elk jaar weer opnieuw!
Zien jullie dat bruine vlekje rechtsonder? ;-)


Loeba zit hele dagen op wacht
en blaft zich de ziel uit zijn lijf
in een poging hen een heel klein beetje schrik aan te jagen.



Zonder ook maar enig resultaat!
De beestjes storen zich totaal niet aan zijn lawaai.
De echtgenoot daarentegen ergert zich blauw
met het nodige gezeur als gevolg.



Ik vind het zalig.
Niet het lawaai van Loeba.
Niet het gezeur van de echtgenoot.
Maar wel de schattige bedrijvigheid van de familie eekhoorn.
En ja ...het zijn onze noten.
Maar ik gun het de diertjes van harte.

Om hier mooie fotootjes van te nemen
moet ge rap zijn want jong wat zijn dat wervelwinden!

Ik laat jullie ook dit jaar even meegenieten
van mijn pogingen om de beestjes
in beeld te krijgen...
Let wel "pogingen" hé!!!
Ik ga nog heel erg hard moeten oefenen in rap zijn!







Maar geef toe...
Het zijn toch schattekes niet?



Aan iedereen een fijne nazomerweek!
Het is nog maar een heel klein beetje herfst! ;-)






zaterdag 26 september 2015

Heen en weer...



Het is alweer even geleden
maar bij haar
won ik deze mooie sjaal.



Fantastisch blij toen deze in mijn brievenbus viel.
Dat snap je wel!
Uiteraard zat er een leuk kaartje bij.
In leuke kaartjes is Claire trouwens ook een krak!


En nu wou het toeval,
oftewel anders gezegd,
de onschuldige hand van de echtgenoot,
dat Claire bij mij ook het "ongekende iets" won.
Het werden dus "heen en weer" cadeautjes.

Wat dat ongekende cadeautje uiteindelijk werd 
liet ik hier nog niet zien.

Ik haalde de inspiratie bij the Dachshundlady.
Het leuke tasje dat ze voor mijn verjaardag maakte,
wou ik ook wel eens proberen.
Geen rits, geen kamsnaps!
Hiermee kon dus niet veel misgaan.

Maar omdat ik  niet beschik over
een ongelooflijk originele  stoffenvoorraad
zoals ons Bibichke
werd het tasje toch iets helemaal anders.
Kijk maar zelf.





Hier de inspiratiebron :





En hier wat het werd met een Onliemietoets.
Dankjewel Bibichke voor de inspiratie
want daar had ik toen heel veel nood aan!



Wel erg gewaagd :
Een tasje sturen naar de "topmaakster" van tassen!
Maar ze was er blij mee...
Allez vooruit!
 Allebei content !



Een heel fijn nazomers weekend!





maandag 21 september 2015

De klassieker...



Dankzij de honden werd zij ontdekt
en intussen, ten huize Onliemie, 
is ze een echte klassieker geworden :
De Pikhakendonkwandeling.




Het beloofde een mooie zondagochtend.
Het leek wel : "Het is nog lang geen herfst"!
Alhoewel is het niet 21 september vandaag?

Onze "klassieker" was genieten...
Alweer...Altijd!


Van mooie wolkenluchten...


Van spelen met de honden...







Een enkel Onliemiepluizeke 
bleef dapper zijn best doen
om ons te laten geloven dat het nog geen herfst is...




Maar deze mooierds getuigen voorzichtig anders...




Ik denk dat we er ons maar moeten bij neerleggen.
Het wordt herfst!
Met al zijn schoonheden en grillen...
Met al zijn charmes...
Eerlijk!
Elk seizoen is genieten...?
Toch?



Een hele mooie
(laten we het voorzichtig zeggen)
Herfstweek!
;-)







dinsdag 15 september 2015

Den draad...



Het is al even stil op mijn blog.
Omwille van de voorbije vakantie.
Twee lange maanden hadden we vakantie.
Heerlijk!
Maar ook twee maanden zoveel te doen!
Zoveel dat er puur geen tijd over bleef om te bloggen.

Geen tijd omwille van de "Feelingtrektocht" en
omwille van drukke tuinbezigheden...
en geen tijd omwille van het vriendinnenfietsweekje.

En dan was de vakantie om en waren er de sportdagen op school.
De blogstilte bleef.

En nu is het al even helemaal stil.
Stil omdat de bom insloeg.
Omdat dat wat je niemand toewenst,
zomaar ineens iemand treft die je heel lief is...
Stil omdat je helemaal de kluts kwijt bent
en bloggen dan zo vreselijk onbelangrijk wordt.

Maar er zijn intussen lichtpuntjes,
en dat voelt weer beter.

Stilaan pakken we "den draad" weer op.
Er komt weer regelmaat en daardoor tijd
en door de lichtpuntjes ook weer zin om te bloggen.


Door heel die blogstilte zou ik DE wedstrijd nog vergeten.
Zelf vond ik dat nu zo een makkelijke.
Doch de reacties bleven uit.
Jammer...
Geen succes?
Een wedstrijd zonder een duidelijk te winnen "iets" blijkt niet erg aantrekkelijk.
Misschien heeft het eerder met de producent van dat "onduidelijk iets" te maken?
Dat zou ook kunnen. :-)
Tja...

Slechts 6 goeie antwoorden!
Meer kans voor de kandidaten om te winnen.
Dat in ieder geval!

De winnaars gingen in een potje
In dat potje werd  hard gerommeld!
De onschuldige hand van de echtgenoot
werd ter hulpe geroepen.
Eerlijker kan niet!
Echt niet!


En de winnaar
van het nu intussen al wel gefabriceerde "iets"

ihhhhhiiiiiisssss


Claire!
Gefeliciteerd!

Het is echt heel eerlijk door een "onschuldige" hand getrokken...
Wel grappig!
Net of we om beurten bij mekaar iets winnen.




Kwestie van de spanning er nog even in te houden
een tipje van de sluier...
een tipje van het "iets"!



Janusje hou je brievenbus maar in 't oog.
Morgen vertrekt er hier een pakje.
Hopelijk ben je er blij mee.


Voilà zie,
den draad is opgenomen!
Ik ben er weer!
:-)))