maandag 18 april 2016

Met vallen en opstaan.



Elk jaar in de zomer
ga ik met een aantal sportkotvriendinnen op fietsvakantie.
Al jaren doen we dat.

Aanvankelijk had ik, in vergelijking met hen,
nog een blitse fiets.



Had!

Want toen we het een keer grootser zagen
en vanuit Leuven naar Parijs fietsten, 
kochten sommige andere dames zich een sportiever modelleke.
Echte sportfietskes werden er aangeschaft.
Fietskes die puur niks wogen,
een hoop versnellingen hadden,
hele smalle tubekes
en...
let nu goed op....
 met clickpedalen!
Ze vlogen die dames!

Ik was daar stillekes jaloers op.
Stillekes!
Want clickpedalen...?
Ik durfde de stap toch niet goed zetten.
Mijn fiets was toch nog goed genoeg.
Al enkele zomers werd er thuis over gepalaverd.
Wel... of toch niet...zou ik ...
of toch nog maar even wachten?
Maar ja... wachten?
Ik word er uiteindelijk ook niet jonger op.
Dus waarop wachten?

De echtgenoot zag het helemaal zitten.
Dan konden we er samen op uit.
Volgens hem zou ik verschieten van wat voor verschil een goeie lichte fiets maakt!
En de echtgenoot hakte de knoop door.
Er zou een racefiets gekocht worden!

Een hele gebeurtenis.
Ongelooflijke keuze in modellen, kleuren,kwaliteit maar vooral in prijs!
Manmanman...
Er staan daar fietskes 
die kosten zooooveel
dat je van dat geld een kroostrijk gezin een half jaar kan onderhouden.
Met gemak!
Ik heb nogal ogen getrokken.
Zulk een heb ik dus niet!
Een mens moet ook niet overdrijven.

Zelf ken ik er nauwelijks iets van.
De echtgenoot gelukkig wel.
Ik werd gemeten : benen, armen en nog wat dingen.
De maat van "de kader" werd bepaald.
We kregen uitleg over aluminium en carbon,
over schijfremmen en ballonbanden...

Om een lang verhaal kort te maken :
Ik ben (op mijne leeftijd!!!) 
de trotse eigenaar van een heuse racefiets.
Met krom stuur
en 
met clickpedalen!
Ineens helemaal echt!

Tijdens de dagen dat ik op de fiets moest wachten,
begon ik me toch wel zorgen te maken.
Had ik er wel goed aan gedaan?
Had ik me niet te snel laten ompraten?
Ging ik dat wel kunnen met die pedalen en dat smalle stuurtje.


"Vallen ga je toch": zei de echtgenoot.
Daar is hij goed in!
In moed geven!
"Iedereen valt in het begin met zo'n pedalen.
Ge vergeet dan dat je vastzit en hop je gaat onderuit."
Mooi vooruitzicht!
De zenuwen namen toe.
"En dat stuur is ook nog even wennen" : dacht hij.
"Maar je leert dat wel.
Met vallen en opstaan."

"Heb je dan niet proef gereden?" : vroeg een collegaatje.
Dat is het 'em nu net.
Koop je een gewone damesfiets,
dan mag je effe een toertje op de parking om te voelen hoe hij zit.
Maar zo'n racefiets hebben ze niet staan in alle maten.
Dat moet besteld worden.
Op maat.
Het was een pure gok...
in mijn ogen.

Maar intussen hebben we er al enkele oefenritjes opzitten.
De eerste valpartij is ook al een feit.
De knie doet zeer,
zadelpijn is er ook al een beetje
maar het is plezant jong!
Ik  vlieg gewoon met dat ding.
Had ik het geweten dan had ik al veel eerder zoiets aangeschaft.




Ik begin zelfs al voorzichtig van de Mont Ventoux te dromen.
Of ben ik nu toch een beetje te voorbarig?
;-)












26 opmerkingen:

  1. Chique fiets! En een tof verhaal.
    Hou de Mont Ventoux maar voor in putje zomer. :-)
    Hopelijk niet te veel valpartijen meer...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lekker fietsje zeg maar de Mont Ventoux.....ben ik dus echt te oud voor, haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat wordt kilometers vreten. Veel veilig fietsplezier en denk om de knietjes en de botjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. wow ja dat is heel iets anders dan een damesfiets veel rij plezier:)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. amai!!! chic! Karel is de eerste keer met die pedalen ook gevallen en echt iedereen valt er mee zeggen ze. 1 keer en dan weet je het wel ;) Veel plezier!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Coole fiets, wijze beslissing. Je hebt nog even tijd om te oefenen en dan steek je de dames voorbij.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Chique velo :-)
    Heb je dan ook zo'n strak coureurskostuumpje aan ? :-)
    Ik bewonder je dat je dat durft en kan, gij sportief dink !!!
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Goeie grut, wat sportief. Een Cannondale nog wel, ziet er heel goed uit. En die Mont Ventoux? Gewoon trainen, heel veel kilometers maken dan gaat dat echt wel. Deze wijsheid heb ik niet van mezelf, ik ben niet zo'n fietser, maar een loper. Maar de man heeft 35 jaar een rijwielzaak gehad en zit al ruim veertig jaar op zo'n racefiets. Met wat voor fiets je naar boven gaat maakt niet uit, je moet de kilometers in je benen hebben, dat zijn zijn woorden.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ook een nieuwe fiets! En wat voor 1! Tjonge, dat clicksysteem lijkt mij zo eng! Poeh. Maar jij went daar vast heel snel aan. Kom je in Groningen fietsen? (Lekker vlak dat dan wel) Ik bak pannenkoeken! (Alweer.) XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Amai daar komt heel wat bij kijken bij de aankoop van een koersfiets! Met of zonder motortje ! ? :)
    Hier komt super kriske en ze is al weg, nie zien vertrekken :)
    gr bi



    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wow, spannend zeg! Maar superleuk dat je deze uitdaging bent aangegaan! Veel oefenen maar en vooral genieten :)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Stoer! Mooie fiets! Maar ik kan me jouw bedenkingen vooraf heel goed voorstellen, ik zou daar nooit op durven. Dus ik vind jou heel stoer dat je dat wel durft. Heel veel fietsplezier en hopelijk zonder nog te vallen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Als ge van de Mont Ventoux valt....dat is hoog zelle !!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Die Mont Ventoux moet je zien als een uitdaging en daar ga je gewoon naartoe leven, ehm trainen!
    Groetjes, Jannie

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Amai, dat vind ik heel erg dapper van jou! En die Mont Ventoux haal je wel! Ik supporter alvast.
    Het jong geweld hier in hotel mama vraagt me regelmatig of ik toch niet een elektrische fiets zou kopen (als ik - heel uitzonderlijk - eens met hen mee fiets en eeuwen na hen de heuvel kom opgehijgd...)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. WAt gaaf, wat een supersonische fiets heb je aangeschaft. En dat vliegen, ik zie het zo voor me. Wat zul je hard gaan. Laatst zag ik ook nog een schicht voorbij gaan. Was jij dat dan soms.....?
    Ik vind het geweldig voor je en ik hoop dat je alle dames er uit rijdt komende zomer. Nee hoor, ik hoop dat je er enorm veel plezier van zult hebben. Dat hoop ik voor je...
    Fijne dag,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  17. WAUW!!!
    Wat een pracht-race-monster!!!
    Daar mag je pokkefier op zijn.
    Al ben ik een echte (stads)fietser, mij zul je hier helaas nooit op zien.
    Ik krijg letterlijk en figuurlijk een houten kont. En een zere nek.
    En... reken maar dat ik val. En dan lomp hè!
    Zie je mij al liggen? In een sloot met brandnetels? Met houten kont en zere nek?
    Taa-duu-taa-duuh hoor ik ook al. Spontaan.
    Dus.... Niets voor Sandra, maar ik ben trots op Kris!
    Veel plezier met je bolide!
    Lieve groetjes,
    Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Dit stukje had ik dus even gemist ,man wat dapper,en dan al stilletjes over de mont ventoux denken ,heeel dapper ,nee ik hou het maar bij breien en breiles,....ha ha

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Prachtige fiets zeg, en wat betreft de Mont Ventoux, dat moet je echt doen. Wij vonden het geweldig.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. amai, is dat nu de racefiets, chique zeg. Toch maar opgepast met de klikpedaaltjes. Dat ik dit bericht juist gemist moet hebben. Het was de moeite om te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Met mij lachten ze dat ik niet eens uit Buken over Tildonk brug zou raken. Het is niet omdat ze mij al lang niet meer zagen fietsen, dat ik het niet kan hé hahaha. ;-)
    Ondertussen woon ik vlak over Tildonk brug dus dat mopje kunnen ze nu al niet meer maken! :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn als je een reactie plaatst!
Ik lees ze met plezier!