donderdag 28 januari 2016

Kalligrafie en inspiratie...(loos)




Pinterest wordt afgeschuimd.
De Onliemie-borden groeien "gestaag"...
Amaai weeral zo'n woord!
Komt vast door de verrassinkjesstress. ;-)


Heel veel ideeën...
Misschien wel al veel te veel.
Zijn ze ook nog wel "maakbaar"?
Tenminste door mij?

Het wordt tijd om tot actie over te gaan...

Eerst nog maar even oefenen voor de kalligrafie les!




Zie je het Onliemieke? :-)



Deze vind ik ook een goeie... :-)

Maar met het kleinste penneke oefenen,
is toch nog het moeilijkste.
Hier is nog heel veel werk aan de winkel.
De letters zijn niet dat...
om over de  "witruimtes" helemaal te zwijgen.
We weten nog wat doen!


Er wordt wat gekribbeld...


en genoteerd...



Misschien moet ik me toch maar aan deze houden...




Nu is het dus kwestie van te kiezen...
Alhoewel zij zich  op IG al afvroeg :
"Waarom één?  Ik wil graag veel..." ;-)

Pffff....
Zullen we er maar aan beginnen dan?


Geniet van een fijne donderdag 
met heel veel kleine dingen!



maandag 25 januari 2016

Virus...



Ik heb het te pakken.
Willens nillens!
Rare uitdrukking toch als je dat hier zo neerschrijft...?




Het breivirus!

begon ik aan de 90cm verstand op nul, 
blik op oneindig.




Te breien  : een vierkante lap van 90 op 90,
                   beginnend met een boord van 10cm ,
                   en op dezelfde manier eindigen.


De lap dubbel plooien en aan weerskanten 25 cm toenaaien
en huppeké dan krijg je dit!




Intussen was bij Kristel de wol binnen voor Bernadette nummer twee.
Een Bernadette voor jongste...



Eigenlijk heb ik geen tijd om te breien.
Eigenlijk moest ik al (heel) lang verrassinkjes 
aan het fabriceren zijn 
voor over een tijdje
op een bankske ergens in de Ardennen.

Maar daarvoor moet je natuurlijk eerst weten
welke verrassinkjes je wil maken.
En daar wringt nu het schoentje!
Eigenlijk wringt er nen hele bot!
Ik heb geen idee....

Zelfs Pinterest biedt geen inspiratie.
En dan is het wel heel erg!

De stress slaat toe ten huize Onliemie!
Wie weet heb ik wel een verrassinkjes- burnout?
Dat zou pas miserie zijn!

Ik ga nog een beetje voort stressen.
Fijne week allemaal.







donderdag 21 januari 2016

De warme bakker.


Ik heb een nieuwe bakker.
Ne warme bakker zelfs.
Waar vind je dat nog?

En wat nog meer is.
Die warme bakker
woont onder mijn dak!

Neenee !
Ik heb me (nog) niet terug aan bakken gewaagd.
Zeker niet na dit avontuur.
Maar ...
de echtgenoot heeft zijn baktalenten
weer een keertje boven gehaald.


We kochten ons een Kitchenaid met kerst.
Ik ben al lang verliefd op zo'n machien.
Eigenlijk was het een cadeau voor mij. ;-)


Schoon hé?

Met zo'n schoon machien in huis
moet er terug gebakken worden.
En de echtgenoot
die is daar een krak in.

Hij kan dat echt goed.
Veel, veel beter dan ik.
Moeilijk is dat niet...
beter kunnen bakken dan ik...

Ik dacht eerst nog
met zo'n machien ga ik dat ook kunnen.
Maar zo is het niet helemaal.
Ge moet het toch zelf ook nog in de vingers hebben.

Jaren geleden ging de echtgenoot in de leer bij mijn moeder.
Voor broden en ...
voor limburgse vlaaien.

Als je mij bezig ziet,
zou je nooit geloven dat mijn mama zo goed kon bakken.
Het zit duidelijk niet in mijn genen.
Ik denk dat zij met al de familiegenen lopen is.
Ik weet het wel zeker eigenlijk.

Maar de echtgenoot heeft het ook in de vingers.
Smurfenvlaai was zijn specialiteit.
En nu met die Kitchenaid in huis
heeft hij zich terug aan zijn vroegere hobby gewaagd.



De broden worden weer zelf gebakken 
met dit als resultaat.



En voor de verjaardag van schoonmoeke
probeerde hij ook de limburgse vlaai opnieuw uit...


't Was nog een beetje zoeken voor de "handeling" maar de smaak was er al!
Het smaakt naar meer...


Ik ben met mijn gat in de boter gevallen!
Maar voor de "lijn" 
is dat wel niet zo goed... ;-)






zondag 17 januari 2016

Jarigenmaand ...



Januari is de maand van de jarigen in de familie van de echtgenoot.
Schoonmoeke, echtgenoot en schoonzus!
Ze zijn allemaal jarig tijdens de eerste maand van het jaar.
Na december nog een feestmaand!
Een maand met nog maar eens cadeautjes.
Want cadeautjes horen nu eenmaal bij jarig zijn.

Schoonmoeke werd 87 vandaag.
Een behoorlijke leeftijd en nog steeds een flinke dame!
Haar hele huishouden runt ze nog zelf.
De poets, de was, boodschappen doen, koken ...
Met redelijk gemak.
Echt een flinkerd dus!

Nu wilde ze voor haar verjaardag een grote slab.
Omdat ze vond dat ze nogal vaak morst bij het eten.
Een slab!
Dat doet me denken aan de dementerende oudjes in het rusthuis bij mijn schoonvader.
Niet voor ons moeke!
Echt niet.

Dus zocht ik een oplossing.
Een combinatie schort en slab.
Want een gewone schort bedekt aan de hals niet voldoende.
Na een duik in mijn stoffenvoorraad besloot ik die zelf te maken.

Ik maakte een combinatie van bovenstuk T-shirt aan de voorkant,
achteraan zoals bij babyslabbetjes.
En in combinatie met een bestaande schort werd het dit model.



Een "slabschort".
Kan dit als nieuw woord voor 2016?





Hoog gesloten aan de hals en zoals bij babyslabbetjes achteraan met velcro dicht.
Let op : wel met schoudernaad anders paste het niet mooi aan.
En neen... het patroon loopt niet door.
Rats vergeten om daarmee rekening te houden.
 :-(
Tja...weer te rap moeten zijn!


Wel werd er gezorgd voor een vrouwelijke toets.
Een "Onliemiebrocheke".





















We zijn gezellig samen uit gaan eten voor moeke haar verjaardag!
Heerlijk!
En we hebben getoost op nog vele gezonde jaartjes samen!




Op naar het volgende "jarigenfeestje"!
Nog een fijne zondag verder.




zondag 10 januari 2016

Een tikkeltje aan de late kant...




Omdat ik de laatste tijd wat futloos rondhuppelde
en veel liever maar  in de zetel hing
dan achter mijn naaimachine te zitten,
werd er voor mijn doen "redelijk" wat gebreid ten huize Onliemie.

Eigenlijk ben ik niet zo'n breimadam.
Ik kan dat niet goed.
Echt niet.
De keuze viel dus vanzelf op makkelijke en "rap-vooruitgaan-werkjes".
Werkjes met "heule dikke naalden"! ;-)

Een sjaal die ik al eerder toonde.
Nog maar eens een tweede keer.
Natuurlijk wel in een andere kleur en met andere wol.
Anders werd het helemaal belachelijk.



Twee sjaals!
't Is maar dat we een strenge winter verwachten!
Voorlopig liggen ze nog te liggen.
Helemaal geen sjalenweer hier.
Misschien moet ik maar naar Groningen verhuizen? ;-)



Voor oudste breide ik "enen Bernadette".
Hier in België slaan ze je d'r mee om je oren.
Eigenlijk wou ik niet meedoen aan die rage.
Maar oudste wist me dan toch te overtuigen.


Met dit als resultaat.


Poepsimpel!
Dat wel maar of deze nu ook schoon is?
Ik weet het nog zo niet...
Jongste en liefje van zoon waren meteen enthousiast.
Dat belooft.
Nog minstens 2 te gaan!

Intussen heb ik geleerd wat de "matrassteek" is.
Maar bij zo'n los breisel zag ik dat toch niet zitten.
Dus werd er op aanraden van haar
een gewone stiksteek gebruikt voor het in elkaar zetten.
Een stiksteek met een weliswaar zwaar Dachshundgehalte !
(proest!)
Het vest staat in elkaar maar onzichtbaar is de naad niet.
Volgende keer probeer ik toch flink die "matrasdinges"!



Voor de "tante Hilde pop" die ik aan mijn achternichtje gaf
maakte ik wat kleertjes.
Het poppending kon niet blijven rondlopen in haar blootje.
Daarvoor plofte ik dan toch even achter de naaimachine.

Als kerstcadeautje voor Annabel maakte ik uit haar boek
dit :



                                             



Slaapzakje, jurkje, rokje en zelfverzonnen gehaakt vestje.











En het paste precies.
Uiteraard!
Topboek!




Omdat ik nu toch weer "aan de naai" was gesukkeld,
wilde oudste wel een tas voor haar yogamat.
In toile cirée want het moest tegen de regen kunnen.

Ik bestelde bij Kitch Kitchen de toile,
keek hier en daar op Pinterest
en maakte naar eigen goeddunken
en een beetje in navolging van deze blogmadam
dit exemplaar.

Ik moet toegeven het was een beetje zweten met die Toile.
Stijf en heel moeilijk hanteerbaar.
Maar oefening baart kunst!
Tip : maak de ringetjes voor de schouderriem vast in de naad!
Zo'n yogamat is zwaarder dan je denkt!

Deze cadeautjes waren net op de valreep klaar.
Want omdat jongste en verse schoonzoon op huwelijksreis waren,
werd ons kerstfeest
een eerder "eentikkeltjelaat-nieuwsjaarsfeest".
Daarbij hoort toch nog wel wat kerstsfeer
dus hielden we de boom ook extra lang.
Maar morgen mag hij er eindelijk uit.
Het is goed geweest zo.
Kerst is nu echt over en uit!

Ondertussen wordt er nog verder geknutseld
aan projectjes die al weken geleden hadden moeten klaar zijn.
Tja, dat uitstelgedrag hé!


Om te besluiten nog een fotootje 
van de allerschattigste uit de familie.
Als je nog te klein bent voor lange wandelingen
moet er naar oplossingen gezocht worden!


Kleine verduidelijking!
"De schattigste" is die in de rugzak! ;-)

Fijne week alvast!









dinsdag 5 januari 2016

Uitstelgedrag...



Uitstelgedrag!
De laatste weken lijd ik daar heel erg aan...

Eerst was er het huwelijk van jongste.
Dankjewel trouwens aan iedereen voor de lieve felicitaties.
Kerst was, in ons hoofd, nog heel ver weg toen.

Daaraan zouden we na het huwelijksfeest beginnen.
Maar we moesten nog even afkicken
en een beetje bijslapen.
Want feesten tot half 6 kruipt niet in je kleren.
Op onze leeftijd tenminste niet.

Daarna was er de "klassenraden- en oudercontactweek" op school.
Kerst werd weer nog maar eens uitgesteld.
Ik dacht "ik heb nog wel even tijd".

En dan gebeurde dat wat we al een tijdje zagen aankomen.
Net bij het begin van de kerstvakantie
overleed mijn schoonvake.
Weliswaar namen we al 4 jaar elke dag een beetje meer afscheid.
Maar opeens was het echt definitief.
Toen was kerst wel helemaal ver weg.

Met weinig enthousiasme werd ons huis een beetje in kerstsfeer gedompeld.
Nog nooit eerder hebben we met zoveel moeite een kerstboom in huis gehaald.
In plaats van kerstkaartjes schrijven,
schreven wij rouwbrieven.
Zochten mooie teksten en kozen muziek voor de afscheidsviering.

Desondanks kwamen we met de hele familie samen bij mijn schoonzusje.
We maakten er toch een mooi kerstfeest van.
Stressy nog even want door al het uitstelgedrag moest ik nog aan cadeautjes geraken.



Intussen werd ik schandalig verwend met lieve kerstblogpost.


En ontbrak mij de tijd, energie en vooral de inspiratie om iets lief terug te sturen.
Ik begon aan van alles maar niks werd de moeite om op te sturen.
 Echt alles mislukte!
Ik maak het helemaal goed maar geef me even tijd!

Eerst moet ik nog verder frutselen aan de kerst nieuwjaarscadeautjes hier thuis.
Ook ons kerstfeest werd uitgesteld.
Wij vieren het hier pas zondag met ons gezin.
Ook wel omdat het jonge bruidspaar op huwelijksreis was.
Dus hebben we even op deze twee gewacht.
Zie ne keer hoe gelukkig ze zijn! :-)



Een hele superdikke dankjewel
aan alle blogmadammen
voor hun lieve wensen
en mooie cadeautjes.



Het bloglezen stond hier de laatste maand op een schandalig laag pitje.
Maar ik ben er weer.
Ik ga heel hard bijlezen en proberen om nog te reageren.
Want reacties daar doen we het toch ook wel een beetje om hé. :-)


Aan iedereen 
een heel mooi  en vredevol 2016.
Aan alle nieuwe volgers
een heel warm welkom!