maandag 30 mei 2016

Beginnersquilt.



Het lijkt wel of half Blogland aan het quilten is geslagen.
Her en der zie ik van die mooie dekens of kussens voorbijkomen.
Stiekem ben ik daar heel erg jaloers op.
Ook de blogmadammen van de Misteria Lane zijn daar straf in.
En al zeker ons Mandarieneke .


In onze buurt werd er niet onmiddellijk een cursus gegeven.
Ik bleef  wat op mijn honger zitten en mijn vingers jeukten...
en jeukten!

Een mens kan blijven wachten.
Dus dacht ik ...
Zo ne simpele quilt?
Zo ene van gewoon wat vierkantjes bij mekaar?
Dat kan toch niet zo moeilijk zijn? 
Ik begin makkelijk en klein.

Dat was al een goed voornemen.
Vond ik zelf.
Klein beginnen.
Want daarin had ik me in het verleden al wel eens serieus mispakt.

Iets simpel.
Niet direct iets met ingewikkelde patronen.
Gewoon eentje met allemaal gelijke vierkantjes.
Moest lukken.
Niet?

En pas op...
gewoon een quilt met de naaimachine.
Geen "echte" quilt.
Zo ver reiken mijn ambities en
vooral mijn geduld 
nu ook weer niet.


Stap 1 : Kies mooie stofjes.
Dat was al heel plezant.

Stap 2 :
Bereken de maat van je dekentje en het aantal nodige vierkantjes.
Ook simpel. Alhoewel... ik heb genoeg overschot voor nog een kussen ook!

Stap 3 :
Knip je vierkantjes.
Hier werd het al wat moeilijker.
Er werd zelfs wat geknoeid.
Ondanks het feit dat ik me zo'n snijmes aanschafte.






Dus na wat geknoei
zag ik op youtube
dat er een groot verschil is tussen een snijmat en een snijmat.
Je hebt er grote en je hebt er ienieminie.
En zo'n laatste heb ik.
Eentje van de Action.
Eentje waarbij het "zelfherstellende" ver zoek is! :-(
En wat het snijmes betreft had ik ook beter niet zo "op mijne frank gezeten"
en me het grote aangeschaft!  't Zal me leren!

Ik ontdekte ook dat er speciale quiltlatten bestaan waarbij het snijden zo geflikt is.
Latten met centimeters en lijnen en hoeken en nog van alles meer.
Tja...die had ik dus ook niet.
Ik moest me behelpen met een gewoon "schoollatteke".

Maar het is gelukt.
De vierkantjes zijn geknipt.
Of gesneden heet dat dan zeker?

Stap 4  : Het "schikken" en combineren kon beginnen.
Er werd wat getwijfeld maar uiteindelijk werd de knoop doorgehakt.




Stap 5

Ik mocht beginnen stikken!
En strijken... dat is iets minder.
Ik haat strijken!
De bedoeling was :een werkje voor zo een beetje tussendoor.
Alsof ik er zo al niet genoeg heb! :-(

Maar de verslaving sloeg toe!
Alle vierkantjes zijn aan mekaar gestikt.


Voilà  zover ben ik nu !
De kleurtjes zijn in het echt wat levendiger maar wat wil je met dat "fantastisch" zomerdaglicht.
Komt fotootjes niet ten goede.




Intussen ontdekte ik heel toevallig Bymiekk dat zij op haar blog
start met een eenvoudige quiltcursus.
Komt dat efkes goed uit.

En Vee,  die ook al zo heftig aan het quilten is geslagen,
tipte me een echte quiltwinkel in Hofstade.
Hoog tijd om daar eens binnen te springen.
Want ik zoek nog mosterdkleurige katoen voor boord en achterkant.
Of steenrood...dat kan ook.
En bamboevulling...


Nu nog even verder werken aan andere lopende projectjes...
Waarom begin ik ook altijd aan zoveel tegelijk?
Ongeduld?









zondag 29 mei 2016

Biekes en hommeltjes ...




Ik had het al een tijdje in de gaten.
Aan de opening in de muur, waar de droogkast op aangesloten is,
hoort aan de buitenkant zo'n klepperdeklepding.
Een ding dat ongedierte en grellige beesten moet buiten houden.
Dat klepperdeklepding zat er al een tijdje niet meer.
Afgebroken!
En dus ...
Een open gat in de muur.
De echtgenoot wou dat wel herstellen.
Ooit ...als hij eens tijd had...


De laatste weken zoemden er bijtjes rond die opening.
Ik had het in de gaten.
Maar argwaan had ik nog niet.
Mijne "frank" had toen al moeten vallen.
Traag van begrip zullen we maar stellen. ;-)

Tot ik deze week, toen ik mijn machien in gang zette,
luid gezoem hoorde in de droogkast.
Verdorie!
Hadden die biekes daar toch geen nest in gemaakt?

De brandweer gebeld.
"Mijnheer, we hebben een bijennest in onze droogkast"
"In uw droogkast madammeke?  Dat heb ik nog nooit gehoord".
Zucht...
 "Madammeke voor een bijennest komen wij niet hoor.
Biekes zijn beschermd, Hommels ook.
Dus moet je een Imker bellen."

Nu wil het lukken dat een aantal collega's van school een Imkercursus volgen.
En onze bioloog zag het helemaal zitten om dat nest te komen halen.
Dat dat niet zo eenvoudig zou zijn vanuit een droogkast,
dat snapten we vanaf het begin.

Volgens de echtgenoot waren het trouwens geen biekes maar hommels.
Fotootje doorgestuurd naar de collega.
Inderdaad hommels... maar ook daarin was hij als bioloog wel geïnteresseerd.

Gisterenavond was het hier grote pret.
We hadden de avond afgewacht want dan zitten hommeltjes braaf thuis.
Naar het schijnt.
Blijkbaar ook op het onweer gewacht.
Het regende echt pijpenstelen.
Droogkast naar buiten onder het "Feeling"afdak dan maar.
En open vijzen dat machien.
Eerst nog even alle drie in een echt Imkerpak.
Stoer!



Met rook werd geprobeerd om de hommeltjes kalm(er) te krijgen.



















Het nest vinden, bleek niet zo eenvoudig.
De mannen hebben bijna de hele droogkast moeten ontmantelen
vooraleer we ontdekten waar ze hun nest hadden.
Niet zo'n beste foto
maar wel het bewijs dat ze heel diep zaten.









De grove (lange) middelen werden er bij gehaald.




En vanaf toen was de batterij van mijn fototoestel plat.
Dat zal je nu altijd zien!
Geen bewijs van het vervolg dus...

Maar we hebben een heleboel hommeltjes in een kastje gekregen.
Hopelijk ook de koningin.
De hommeltjes verhuizen  naar de "appelwei" op onze school.

Het is afwachten of ze daar zullen overleven
of hoe ze zich daar zullen gedragen.
De collega bioloog vindt het allemaal heel spannend.
Ik hoop dat de beestjes het redden.

Voorlopig hebben we het gat in de muur dichtgeplakt.
Er zijn nog steeds hommeltjes achtergebleven die hun nest zoeken.
Eerst een klepklepding kopen vooraleer het gat weer open mag.
't Was spannend maar één nest is wel genoeg!

Intussen kleppert mijn droogkast,.
Drogen doet ze gelukkig nog wel maar ze kreunt en piept.
En toch hebben ze alles weer precies op zijn plaats gevezen...
volgens de echtgenoot?
Laat ons hopen!
;-)











vrijdag 27 mei 2016

De mini Hoodie



Opnieuw waagde ik me aan de "Hoodie".
Een mini Hoodie deze keer.
Voor een ieniemienie pas geboren venteke
dat hier vast ooit wel eens in groeit.

Maar stom dat een mens kan zijn.
Dat hou je niet voor mogelijk.
Nu had ik vorige keer  al "kweddelen" met de kap.
Een kap die te klein uitviel 
en die op het allerlaatste nippertje nog moest aangepast worden.
Dikke twijfels over het gratis patroon
had ik daardoor.

Zij opperde al voorzichtig dat het vast niet aan het patroon lag
maar aan de katoenen voering.
En ik eigenwijs ding sloeg die raad in de wind.
Dat moet ge durven hé 
een tip van DE naaikoningin in de wind slaan!  :- (

Eigen schuld dikke bult.
Ze had gelijk ons madam Khadetjes.
Met tricotvoering zou het allemaal geen probleem geweest zijn.

Met de katoenen voering had ik dus opnieuw miserie.
Er was geen tijd meer om een nieuwe kap te maken 
dus omwille van de tijdsdruk
werd de voering gedeeltelijk weggeknipt
met dit als resultaat.


Al bij al valt het nog mee...
Ik ga niet verklappen dat ik geknoeid heb.
Ik ga helemaal doen alsof het zo de bedoeling was! 
;-)


Wat ik nu in ieder geval zeker weet :
Ik heb nood aan tricot stofjes om kappen te voeren.
Heel veel nood.
Dat wordt weer stofjes shoppen!
Yeuhhhhhh!








dinsdag 24 mei 2016

Kaartenpochke.


Ik zag het  bij haar.
Al een hele tijd geleden.
Leuk dacht ik.
En ook handig zo met die hele uitleg er bij.
Dus werd er gepint (of gepind?) en verdween dit
bij de 1001 pins op mijn Pinterestbord.
Om ooit eens te maken.



Omdat ik deze week alweer
wat jarigencadeautjes te maken had
werd die "ooit"  "nu".


De handleiding is zo goed!
Daardoor echt simpel om te maken.



Zelf vond ik ze wel geslaagd.
Maar toen ik het aan de echtgenoot liet zien,
merkte hij op ;"Klantenkaarten?
Die zijn tegenwoordig allemaal digitaal!
Er is zelfs een app op je smartphone."

Tja, dat heb je nu met een madam van het jaar van de Expo.
Die zijn op dat vlak echt niet mee.
Sommigen toch...
De jarigen van deze week hopelijk ook niet...?










woensdag 18 mei 2016

Kleine knutsels.



De voorbije "zomaar een week"
werd er tussendoor toch ook wel wat "gefrutseld".



Ik maakte  "krinkeldoekjes" voor kleine mensjes.
Het ene is al beter gelukt dan het andere.
Maar ik blijf oefenen.





En omdat er in het hoge noorden  jarigen waren
maakte ik nog eens "lunchzakjes"
die deze keer gelukkig zonder "geurscheuren" ter plekke kwamen. ;-)



Tutorial voor deze zakjes kan je hier vinden.
Echt niet moeilijk!
En ik benadruk het nog eens : ecologisch!!!
...tenminste...
Als je je "bokes" niet eerst in aluminiumfolie draait. ;-)



Verder is er weer een ieniemienie Hoodieke in de maak (fotootjes later)
en wordt er heel diep nagedacht over cadeautjes... 
want in Hasselt en omstreken is het volgende week  feest.
Ik kan weer beginnen stressen want de tijd dringt.




Het moederdagboeket is intussen "verslenst"...
en werd vervangen door eigen bloemsels.
Nogal veel paars blijkbaar...?
















Oudste passeerde met een laat moederdagboeket.
Volgens traditie plukt ze al jaaaaaaaaaaaren een wildboeket.
Toch zit er dit jaar heel verdacht wat Rhododendron uit onze tuin tussen?






Voor "Dhollanders" ... er zitten weer wat Vlaamsche woordjes in mijn blogbericht.
Kwestie van jullie woordenboek aan te vullen. :-))
"Bokes" en "verslenst"!
Succes bij het vertalen!

Geniet van een fijne dag!








dinsdag 17 mei 2016

Op een mooie Pinksterdag...



Een extra dagje vrij.
Tijd voor een toertje meer op de fiets..




Hiervoor heb ik de echtgenoot moeten verplichten om even te stoppen.
Want die racet aan een snelheid!
Ik kan alleen maar volgen in opperste concentratie en wieltjezuigend.



Maar dit vond ik het stoppen waard.
Een berm vol Fluitekruid!





En de laatste meteen eentje voor de "Wolkenclub"!

Fijne week allemaal!







zaterdag 14 mei 2016

Zomaar een week



Soms is een week zomaar een week.
Een week zonder grootse gebeurtenissen.
Gewoon een week met genieten van kleine dingen...


Een week die begon met een rozenrood moederdagboeket.




Een boeketje meiklokjes uit eigen tuin.




Geurige seringen...





Een gewone week met 
genieten van een tuin waar de lente heel hard zijn werk doet.
Een week met veel meer zon dan voorspeld!
Zon die alles in bloei zet.
Ondanks de bostuin toch veel bloempjes.







 Genieten van wandelen met de honden
tijdens onze favoriete wandelroute.



Een week met een extra lang weekend.
:-)
Fijn Pinksterweekend !
Geniet er van...








woensdag 4 mei 2016

Familieweekend editie 2016...


We hadden geluk... Veel geluk.
Na een week van straffe aprilse grillen,
mochten we genieten van een zomers familieweekend aan zee.

Zaterdag was het nog wat frisjes maar
zondag werd een echte ZONdag.



We wandelden...
Veel!




Sleurden met buggy's en klein mannen
en
gingen tot heel dichtbij de vuurtoren.







We speelden met de achterkleinkindjes in het zand,
groeven diepe putten...




...en zochten schelpjes en krabbetjes.



Kortom we genoten...







Het voorbije weekend kon dan ook meteen de hoodie gepast worden .
Hij werd mooi bevonden.
Dat wel.
Maar hij bleek wel heel erg op de groei.
Zelfs een coole skater zou hem te oversized vinden. :-)

Maar geen nood.
Er wordt een nieuwe gemaakt.
't Modelleke is al gekozen en Aaron werd van kop tot teen gemeten.
Nu kan er niks meer mis gaan.
Tenzij hij intussentijd nog een "megascheut" krijgt.
Maar ik ga me deze keer zo haasten dat ik de eventuele scheut mooi voor blijf.
Dat is beloofd!


Popje is intussen ook bij haar nieuwe mama en
werd ongeveer doodgeknuffeld.
Slaapzakje aan en meteen weer uit was de favoriete bezigheid
van Amelyntje.



Zelf werd ik ook verwend.
Van ontroerend(goed) nichtje kreeg ik schattige "onliemiekes".
Zomaar.
Ik was niet eens jarig!
Zalig hé?


Ik heb thuis al een plekje gevonden aan de wand.
Nu nog even zoeken hoe ik ze best onzichtbaar bevestig.
Iemand een tip?
Heel erg blij ben ik er mee.


Het was een warm weekend.
Letterlijk
maar figuurlijk nog het meest.
Een traditie die we toch echt moeten blijven koesteren.

Ontroerendgoed nichtje,
dankjewel voor de onliemiekes
maar zeker ook voor de mooie foto's die ik van jou mocht lenen.