dinsdag 16 mei 2017

Mins Game




Dat we heel veel "brol" in huis hebben, kan niemand ontkennen.
Overal hoor je over "minimaliseren".
Maria Kondo is alom bekend.
Er wordt wel wat lacherig om gedaan.

Je moet je, volgens haar,
bij elk ding,
de vraag stellen:
"Word ik hier nu blij van?"
En indien niet,
huppekee ...weg met het ding.
Tja... ;-)

Ook bij haar las ik er over.
Over de mins game.
En toen ik de trailer zag van Minimalism documentaire
vroeg ik me af
"Waar zijn we in godsnaam mee bezig?"
Echt!
Waanzin!

Lilith trok me over de streep
(ook oudste maar daarover later meer...)
en enkele dagen geleden begon ik met
the mins game.

30 dagen lang elke dag spullen wegdoen die je niet nodig hebt.
Dag 1 : één ding.
Dag 2 : twee dingen... enz.

De echtgenoot doet mee.
We spelen wel een beetje vals.
We werken wat voorop.
In het weekend kieperen we ineens voor een hele week
brol de deur uit.

En we doen niet dubbel.
Dat zou voor week 1 al samen 56 stuks zijn.
Schrikwekkend veel is dat!
Dus hebben we voorlopig 1 gemeenschappelijk lijstje.

De echtgenoot heeft het er veel moeilijker mee dan ik.
Zo stonden er al 9 jaar (NEGEN!) een stapel planken
in onze garage
(schapkes van onze vroegere berging)
voor
wie weet
als de kinderen OOIT...

Die OOIT is nog steeds niet gekomen.
Zelfs niet na 9 jaar!
Maar ge kunt niet geloven wat voor een pleidooi ik heb moeten houden om
die planken naar het containerpark te brengen!
(ik hoop dat volgende week niet ineens die OOIT bij één van de kinderen komt.
Ge zult dat zien hé!
Hij doet me dood! )


Volgens ons oudste kunnen wij makkelijk een heel jaar doorgaan.
Met al de brol die wij bijhouden.
Misschien heeft ze wel gelijk.
Dus we doen flink verder.



Straks rij ik naar de 't Spit, onze kringloopwinkel.
Het resultaat van ons weekend "mingamen" wegbrengen.
En neen,
IK GA ER NIET NAAR BINNEN!

Dat is te verleidelijk!
Immers ...
Ter plekke denk je daar :
"Wie doet dit nu weg?
En voor zo weinig geld!
Supertof is dat !
Dat neem ik mee!"

Maar als je thuis komt...
is dat eigenlijk al zo tof niet meer.
En bovendien
had je het helemaal niet nodig,
en eigenlijk heb je ook geen plek
voor dat ding.
Je stouwt je huis alleen maar terug vol.
Dus NEEN,
we doen het niet!
We gaan NIET naar binnen.
Ik weet het :
dat gaat moeilijk zijn!
Maar het zal me lukken!

We spelen the min game!
En ik ben nu eenmaal een winner!
Dit spel ga ik winnen!
Ik wil die 30 dagen halen!

En als je dit zo ziet...
Ook week 2 hebben we al gehaald!



Dan ben ik er al bijna...
Aan dag 30!



En ik heb nog wat kasten te gaan,
en kleding,
en boeken...
Het gaat me op mijn kousenvoeten lukken!


Over eventuele spijt, die later alsnog zou kunnen komen?
Daarover gaan we het nooit hebben!
Het zal niet opwegen tegen mijn opgeruimde huis!
Al een beetje jaloers?
:-)




donderdag 11 mei 2017

Het grote familieweekend.



Afgelopen zaterdag en zondag waren we weer op "grootfamilie"- weekend.
Naar zee met de ganse familie van de echtgenoot.
Een traditie van al wel zeker 25 jaar.
De weergoden waren ons echt niet goed gezind.
De shorts en topjes bleven diep in de valies.
Het leek soms wel herfst met die koude wind.







Maar desondanks werd 

Editie 2017

 een weekend van :
gezelligheid,  
familiewarmte,
dolle pret, 
gekke dansjes , 
levendige drukte, 
veel wandelen,
fotoshoots,
 met de overzetboot
naar de vuurtoren,
met de (bijna) hele familie
gocart rijden,
ijsjes likken,
samen koken,
lekker eten, 
en
heel veel babbelen,
en ook lachen,
en
spelen...

























Bij leven en welzijn,
tot volgend jaar!
:-)










donderdag 4 mei 2017

Familieweekend editie 2017.



Dit weekend gaan we weer naar zee.
Met de ganse familie van de echtgenoot.
Editie 2017!

We zijn niet zo'n grote familie :
schoonmoeke,
dochter en zoon met aanhang,
de 5 kleinkinderen met aanhang
en
intussen ook al wel
5 achterkleinkindjes .


Ooit ben ik begonnen met zelfmaakcadeautjes voor de kindjes.
Intussen is dat (voor mezelf) al een beetje traditie geworden.

Omdat 
 er de nodige tijdsdruk mee gemoeid moet zijn,
vooraleer ik serieus in actie schiet,
was de voorbije week wel weer hectisch.
:-)

Het zou minder erg geweest zijn, 
moest ik al geweten hebben wat ik wilde maken.
Maar ook daar moest eerst nog over geprakizeerd worden.
Toen daar eindelijk 
duidelijkheid over bestond,
was de tijdsdruk helemaal groot.

Op de valreep geraakte alles toch nog net klaar.


Voor de prinsessenmeisjes roze lunchzakjes.




Voor de minikerels uit het gezelschap mocht het uiteraard wat stoerder.



De ideetjes haalde ik op Pinterest.
Patroontjes en realisatie verzon ik zelf.
Misschien moet  ik er ook wel eens
een "tutorial"
van publiceren?
Zoals de echte blogmadammen!
:-)
Alhoewel...
dit kan het kleinste kind.
De stofjes maken het wel schattig.
(denk ik toch...)

In de zakjes verstopte ik nog "kinder surprise eitjes".
Grote prul in een plastieken doosje!
De kinderen vinden dat geweldig.
Voor één keer...mag het.

Wat ons eigenste minimeneerke betreft,
zijn lunchzakjes nog ietsjes te vroeg.
Meneer eet nog geen boterhammekes.

Omdat de zeverdoekjes van de vorige blogpost
niet echt ideaal pasten,
werd er verder gezocht naar een beter modelleke.
En gevonden ook!
Het patroontje!




Nu maar hopen dat de cadeautjes in de smaak vallen.
De eitjes gaan dat in ieder geval wel doen.
Dat is al een geruststelling.
Toch?
;-)


Op naar een fijn weekend!