dinsdag 31 januari 2017

In de lappenmand...



Het was hier even stil.
Niet  omwille van "drukdruk" bezig 
met onafgewerkte dingen uit de lappenmand te werken.
Het was hier stil omdat we hier zelf in de lappenmand liggen.
Of zoals Vee zo mooi zei :
Het is bij jullie van
 "de blinde die de lamme helpt!"

De echtgenoot maakte vorige week
 een lelijke klap door van de trap te duikelen.
In het donker. 's Nachts.
Vergeten af te draaien naar onze slaapkamer en patat!
Door het oog van de naald is ie gekropen.
Geen breuken, geen inwendige bloedingen,
geen schedelbreuk.
Alleen heel veel bloed.
Heel veel!
En nu een grote heching in zijn wang
en de dag erna helemaal "verfrommeld".
En pijn...overal pijn.
Terwijl hij daar stillekes van recupereerde,
ging ik op school lelijk door mijn enkel.

Minstens 2 weken out.
En na de echografie van  gisteren
waarschijnlijk langer.
Twee gescheurde ligamenten.
Krukkentijd!


Een ongeluk komt nooit alleen.
En over 4 weken trekken wij naar de sneeuw.
Volgens de behandelende arts komt dit niet goed tegen dan.
De slechtste timing ooit.
:-(



Met een gekwetste enkel kan er gebreid worden.
Dat gelukkig wel.
Dus vordert de ajoursjaal met de Unikatbol redelijk.
Ik mankeer niks aan mijn hoofd,
(Neen mannekes neen! Geen reacties hierop!)
dus tellen gaat nog! ;-)



Hier en daar heb ik al wat moeten "poteren"
omdat ik een steek te weinig of te veel had,
maar in het geheel ga je dat niet zien.
Denk ik.
Hoop ik.
Kunnen jullie het zien?



Het is moeilijk "gas geven" met de machine maar ik ga mezelf
op aanraden van madam Khadetjes leren links stikken.
Twee weken niet achter de machine ga ik niet overleven.
En er ligt zoveel werk te wachten.
Links stikken en rechtervoet op een krukje!
Moet lukken!


Tot nu toe leverden de quiltlessen dit resultaat op.


Later wordt alles samen tot een plaid verwerkt.
Vraag me nog niet hoe of wat, want daar ben ik zelf nog niet over uit.
Heel langzaam kan ik beetje bij beetje verder werken.
Met 1 voet op een krukje niet echt handig.
Nog heel veel te gaan.



En natuurlijk wordt er ook voor de kleine Baptist genaaid.
Dat kan ik voorlopig nog echt niet laten.
Ik zal me toch moeten haasten want het minimeneerke groeit als kool.
Straks moeten we hem eerst mooi opvouwen
vooraleer we hem hier nog in krijgen!
;-)




Maar er is ook iets geweldig leuk te melden.
Vorige week kwam er ontzettend fijne post.
Dat was wel perfecte timing!
Helemaal vanuit Nederland.
Van die lieve Es.
De tweede poging want haar eerst post is zoekgeraakt.
Iemand bij b-post die ook fan was?

Kijk hier wat er in het pakje zat.


Knopen gemaakt door mensen van Tuinderij Ganzert.
Gaan jullie maar eens op het blog van de Tuinderij kijken?
Mooi wat voor werk Es en  Berry daar doen.
Er kunnen nog steeds knopen besteld worden!
En ze zijn mooi!
Ik kan het getuigen!
Perfect voor op een sjaal of een tas of
een stoere trui.

De mijne
mooi ingepakt in een batikdoek 
en 
met een lief kaartje.
Dankjewel lieve Es.



En nu moeten er tussendoor ook nog wat cadeautjes afgewerkt worden.
Traag maar zeker gaat dat lukken.
Hoop ik.
Het gaat allemaal trager, veel trager!
Maar ik heb tijd nu...
Veel tijd!
:-(








dinsdag 17 januari 2017

Mini blogmeet



Gisteren had ik een mini blogdate.
Met ons Carlaatje.
We leerden mekaar in Blogland kennen en omdat
we maar op enkele kilometers van mekaar wonen,
komen we wel eens vaker samen.


We installeerden ons met onze warme sloefkes
(Dankjewel Brigitteke.)
en met onze handwerkjes.



             Wanneer je goed kijkt, kan je ons zien zitten gniffelen...
Zie je ons? :-)


Carla breit een heel mooi patroon met haar Unicatbol.
Dat leek me ook wel iets.
Ik kreeg een fantastische les, weliswaar met een proeflappeke
(ik ben niet zo voor proeflappekes... meestal kan ik dat geduld niet opbrengen)
maar ik zie het helemaal zitten!
Deze sjaal ga ik maken met mijn eigen Unicatbol!
Hou dat hier maar goed in 't oog!
Over een klein jaar is hij vast klaar.
Misschien...





We hebben het maar bij het proeflappeke gehouden want dit is echt
een telwerkje en
een "volle verstand bij je werk"-patroon!


Ik naaide eindelijk de bies aan mijn patchworkdeken
(dat kon al taterend!)


en Carla haakte verder aan een geweldig mooie "sprei".
Prachtige kleuren en een topsteek.
Eentje met verstand op nul! 
Een steek op mijn lijf geschreven en dus zeker om te onthouden.



Voor het minimeneerke was er ook een, door Carla herself, gebreid mutske.
Bij gebrek aan ons meneerke laat ik het de knuffel even showen.
Maar onze Baptist gaat daar uiteraard vele schoner mee zijn.



En bij thuiskomst lag er een megaverrassing bij de deur.
Een cadeautje van een ander moeke!
Geweldig schoon.
Zo schoon dat ik het fijn bij ons thuis hou.
Voor als het minimeneerke op bezoek komt!

Ons Baptistje zijn hoekje is helemaal tiptop in orde nu.


En dankzij de quilt van Vee ook helemaal gepersonaliseerd.





Zie maar hoe welkom dat ventje hier is.
Mijn "moekeshart" wordt er helemaal warm van.
Van de vriendinnen van Blogland
maar ook van ons venteke uiteraard...
:-)






zondag 15 januari 2017

Colletje




Tijdens de herfstvakantie geraakte ik voor het eerst in in het winkeltje van 
"blij dat ik brei" in Arnemuiden.


Ik was direct verkocht door de zachtheid en kleurtjes van deze 
col.




Ook de rondbreinaald die ervoor nodig was, werd aangekocht.
Ook al wist ik op voorhand dat dat een flop ging worden. 
Echt niks voor mij zo'n rondbreinaald. 
Na enkele pogingen werd het ding gesmeten en 
begon ik opnieuw met mijn vertrouwde breinaalden.
Ik moet een breinaald onder mijn arm kunnen steken!
Anders lukt het echt niet.

Jammer dat het winkeltje niet in mijn buurt is,
want ik lees dat er einde januari een workshop 
"leren breien met rondbreinaald" wordt  gegeven.
Ergens troost me dit.
Ik ben niet de enige sukkelaar.


Met 2 naalden lukte het ook... niet helemaal zoals het hoort maar goed genoeg.
Mooi aan mekaar genaaid met de "matrassteek".
Geen mens die dat ziet.
Ja, jullie nu wel...
maar toch alleen maar omdat ik het verklapt heb!
;-)





maandag 9 januari 2017

De Betty Bowler



Het is me gelukt!
En ik ben er nog fier op ook!
Tenminste zeer zeker over de buitenkant.
De binnentas blijft toch moeilijk maar ik mag niet vitten.
't Is allemaal redelijk gelukt.










De binnenkant in geplastificeerd katoen.
Niet gemakkelijk voor zo'n grote tas.
Want wat ik ooit fout deed bij het afprinten van het patroon?
Ik zou het niet weten
maar mijn versie is een grotere dan de echte Betty Bowler.
Daar heb ik geen spijt over want dat is wel super handig.
Het is echt een maat "weekendtas".


Fotootjes maken op een winteravond blijft moeilijk.
Deze kleuren tonen in ieder geval wel vrij goed de werkelijkheid.
De vorige post met het verzorgingskussen is wat afwijkend zie ik nu.



De kersverse ouders waren er blij mee.
Het is een mooi geheel met  de toiletzak en het verzorgingskleed,
al zeg ik het zelf.
Zij content, kersvers moeke content!
Maar voorlopig toch even geen Betty Bowler meer.
Ook al liet ik het paspellint en het moeilijke ritszakje weg
nu over naar makkelijker werk!


De kerstvakantie is voorbij 
maar omdat ik op maandag niet werk
mag ik nog een dagje extra genieten.
Zalig...

Tijd om mijn naaiplek op te ruimen.
Het lijkt wel of daar iemand met veel stress aan het werk is geweest.
Ge wilt het niet zien!

Fijne week
en aan de mensen van het onderwijs
 een mooie start van het tweede trimester!












dinsdag 3 januari 2017

Dag 2016... welkom 2017!




Dag  mooi 2016...

Dag jaar
van  sportieve uitdagingen, 
van warme vriendschappen en toffe blogmeets.
Dag jaar
 met mooie vakanties
en veel gezelligheid.

Maar vooral dag jaar
van 
voor het eerst "moeke" worden.
En misschien is het cliché,
vast wel, 
maar dit blijft daardoor een jaar om nooit te vergeten!




Welkom  2017...

Welkom jaar met weer een boel nieuwe voornemens.
Een jaar om te proberen nog meer te consuminderen
en dat wat gekocht wordt,
zoveel mogelijk te kopen van "eerlijke" handel.

Het plastiekarm winkelen volhouden
 maar
 bovendien heel erg verbeteren.

Opnieuw meedoen aan 40 dagen zonder vlees.
Gezonder en vooral sportiever gaan leven
want wat staat dat de laatste tijd op een laag pitje. :-(
Foei sportjuf!

Niet te veel hobbyhooi op mijn vork nemen
en zeker al de lopende projectjes afmaken!
Moeilijk deze twee!

Om even te tonen hoe moeilijk het voor me is om niet steeds met iets nieuws te beginnen... ;-)

Dit vestje maakte ik nog voor ons meneerke.

Hij kon toch niet alleen met een broekje op stap!




En vandaag ga ik nog even niksen en
met één van de vriendinnen met de honden wandelen
en daarna
nog maar eens uitgebreid tafelen... (aiaiaia)

Maar morgen vlieg ik er in!
Ook in de Betty Bowler!
:-)
Ik durf het aan!


Aan iedereen een mooi en gezond nieuw blogjaar!