dinsdag 21 februari 2017

Een mezenbol met een prijskaartje.



Er zijn dit jaar niet zo veel mezen.
Dat heeft alles te maken met de opwarming van de aarde.
Hier en ook hier kan je er over lezen.

Maar ook al waren er weinig mezen, toch kocht ik mezenbollen
in de hoop er enkele naar onze tuin te lokken.
Had ik niet mogen doen!

Zaterdagochtend bij het ontbijt zagen we geen mezen.
Wel 2 eksters druk pikkend aan een mezenbol, die
door hun wild gedoe, op de grond was gedonderd.
Ik dacht nog : "die moet ik seffens terug hangen".
Maar het ging uit mijn hoofd.
Dat...
had ik al helemaal niet mogen doen!

Zaterdagavond bleek Loeba ineens niet zo fit te zijn.
Hij lag stilletjes en heel erg hard geeuwend in de tuin.
Een hond die geeuwt is ziek.
Misselijk.
Het werd alsmaar erger.
De echtgenoot maakt zich niet zo snel druk.
Die wuifde het nog even weg.
Hij is ook niet het hondenmens hier thuis.
Dat ben ik.
De honden zijn er omdat ik er graag wil.
Bezorgdheid vindt hij snel overdreven.

Maar naarmate Loeba meer en meer begon te hijgen
en duidelijk heel ongemakkelijk was,
nam de ongerustheid toe.
Ook bij de echtgenoot.
Alhoewel hij dat niet direct wil toegeven.

Gelukkig was de dierenarts van wacht de onze.
Toch nog een beetje geluk.
Ik mocht meteen komen.
En toen ging de steen aan het rollen.
Foto's gemaakt waarop  "rare" dingen te zien waren.
Telefoontjes naar de dierenkliniek.
Overleggen.

Intussen begon ik al aan de mezenbol te denken.
Zou het?
Braakmiddel gegeven.
Het bewijs was er : allemaal graantjes.



Met wel wat medicatie en pijnstillers in zijn lijf,
trok ik met een doodzieke hond huiswaarts.
Zondag zou ik even melden hoe het met Loeba ging.
Het werd een nachtje waken bij de hond
zonder al te veel slaap








Ongelooflijk zielig en ziek was Loeba.
's Ochtends was het niks beter.
Dus doorverwijzing naar de dierenkliniek.
De dierenarts daar was heel ongerust over zijn pancreaswaarden.
Zo'n vette mezenbol kan pancreatitis veroorzaken
en dat kan zelfs dodelijk zijn.
Dus moest hij blijven.


En sinds vanavond is hij weer thuis.
Hij eet weer en drinkt ook.
Maar helemaal goed is hij nog niet.
Nog heel stillekes ligt hij in de zetel.





Het is hier toch al wel wat geweest.
Eerst de echtgenoot, toen mijn voet
Nu Loeba.
Het mag nu echt wel stoppen!


En aan alle hondenmensen, wees gewaarschuwd!
Mezenbollen zijn verschrikkelijk ongezond voor honden.
Hier in de tuin komen ze in ieder geval niet meer.
Het prijskaartje was hoog en bijna te hoog.




woensdag 15 februari 2017

Een zee van tijd...





De laatste weken heb ik, door mijn "pikkelpoot", een zee van tijd.
Zo lijkt dat toch.
Maar die zee van tijd is relatief.

Het gaat allemaal wat trager.
Door die enkel.
En niet alleen dat.
Een mens doet gewoon trager.

Je hebt toch tijd te over.
Dus je trekt het 's ochtends wat langer met de krant,
je kijkt tussendoor nog effe dat tv-programma
waarnaar de echtgenoot echt niet wil kijken
omdat hij het grote zever vindt. ;-)
Je leest wat blogs, kijkt nog eens op Pinterest.
Nog maar eens!
En komt stilaan tot het besef
dat je Pinterestverslaafd bent. Ai!
En dan misschien ook nog even op Instagram? ;-)

Zou dat nu het "gepensioneerdengevoel" zijn.
Een mens op pensioen komt tijd te kort.
Dat hoor ik steeds vertellen.
Zou dat komen omdat je alles dan wat rustiger en trager doet?
Of omdat je ineens wel heel veel plannen maakt?

Want ook dat hoort bij die "zee van tijd".
Extra plannen maken!
In mijn geval toch.
Mijn "todoe"lijstje is alleen nog maar langer geworden.


Ik dood mijn tijd gelukkig ook met leuke en nuttige dingen.
Gelukkig maar.
Er wordt gewerkt aan de todo-lijst. AHA!


Voor de geboorte van Louis maakte ik nog een keertje een speelzak.
Wordt een automatisme intussen.  :-)






Omdat zijn oma ook graag naait,
deed ik er nog gepersonaliseerde knoopjes bij.
En neen ik ben niet gesponsord!
Gewoon omdat ik het een leuke webwinkel met goeie service vind.
Gratis reclame mag ook wel eens!





Kleertjes maken voor Baptistje kan ik voorlopig nog niet laten.
Alhoewel dat manneke zijn garderobe meer dan voldoende uitgebreid is.
Misschien moet ik me toch maar een beetje gaan inhouden.
want wat zo jammer is : hij groeit er zo snel uit. 
Patroon truitje: Knippie, 
Patroon mutske op Pinterest gevonden: 't staat ergens op mijn bord. 
Patroon broekje : Oliverbroekje : het succespatroon in blogland.



Intussen heeft de postbode zijn werk, met echte post te brengen.
Ik werd weer maar eens verwend.

Dankjewel MarthyEsther en Martine.
Jullie zijn schattekes!
xxx



En nu ga ik mijn "zeevantijd" vullen met nuttige dingen.
Zoals daar zijn : opruimen, strijken, stofvegen.... :-(
Want naar buiten kan nog niet.
En net nu er zo'n heerlijk lentezonneke is.
Grrrrrrrrrrr...



Een hele fijne, zonnige dag!









dinsdag 7 februari 2017

Aan huis gekluisterd...




Aan huis gekluisterd zijn heeft zo zijn voordelen.
Ik heb ze moeten zoeken.
Die voordelen.
Maar ze zijn er!

De boodschappen worden door de echtgenoot gedaan!
:-)
Ook de wandelingen met de honden moet hij overnemen.
Dat is niet echt een voordeel,
tenzij de wandeling van half 7 in de ochtend.
Die een paar weekjes moeten missen, is geen straf.
Ik ben meer een laat-avond mens.
Dankjewel lieve echtgenoot! :-)



Door het "ziek zijn" krijg ik ook leuk bezoek.
Bezoek dat cadeautjes meebrengt!
Een groot en plezant voordeel!



Een "opkippertje" van haar.
Wie haar blog volgt, weet dat ze een kei is in ienieminiwerkjes.


Allemaal handwerk!
Hoedje af.
Prachtig toch?




De ajoursjaal is al een stuk langer,.
met intussen meer mankementen. 
Dat ook wel.
Maar zolang ge er naar moet zoeken, 
kan het er mee door.


Ik heb mezelf leren links stikken.
Vlotjes!
Maar ook rechts lukt al wel weer.

Het is hier nog niet in orde.
Regelmatig ijs leggen en voetje omhoog.
Want ik streef nog steeds naar "opdelatten" over een kleine 3 weken.


Achternichtje werd alweer 3
Op vraag van nichtje werd er een speelzak gemaakt.
En  "liefst in zwart- wit", vroeg het nichtje.
Duidelijk niet de favoriete kleurtjes van Amelyntje.
Het "prullen" halssnoertje en armbandje hadden duizend keer meer succes.
;-)




Gisteren hadden we een al langer afgesproken
naainamiddagje.
Een middagje samen naaien met de "Tassen en zakjes Queen"!
Lucky me!
En lucky CarlaatjeK!

Ook nu werden er weer cadeautjes gegeven!



Een "knijpportemonneetje" van Claire.
en een schattig speldenkussentje van Carla.




Het grote werk begon vlotjes.
We hadden ons knip- en verstevigingswerk (redelijk) goed voorbereid.
De een al wat beter dan de ander.

Er werd naarstig doorgewerkt!


Onder de deskundige begeleiding van Claire
 kreeg ons werkstuk langzaam vorm.


Van naaien word je kalm.
Naar het schijnt?
Sommigen wel.
Anderen iets minder.
Als de machine dan niet echt mee wil,
is kalm worden/ blijven
ook echt geen sinecure.

De "nog 4 stikseltjes mannekes en dan zijn we klaar!"
brachten na een aanvankelijk "hoeragevoel"
een kleine inzinking teweeg.
Stikseltjes om U tegen te zeggen!
Wie zich hier ooit aan waagt, weze verwittigd!


Maar het resultaat mocht er zijn.
Hierdoor was de kalmte snel weergekeerd.
Er was werkelijk sprake van lichte euforie!
 :-)




En vanbinnen even schoon.
Pokkefier!
Zelfs de echtgenoot vond het geslaagd
En dat wil wat zeggen!
Dankjewel Claire voor de geduldige en deskundige hulp.
Carlaatje, merciekes voor het moed inspreken!
:-)



Stofjes : privé stoffenvoorraad
;-)
Ooit lang geleden ergens gekocht.
Geen idee meer waar
maar handig is het wel
die stoffenvoorraad!

Sluiting van k-bas