Een huisje met een " vue".



Omdat de schoonzoon met Wör 2 weken naar Australië was
en daardoor jongste en het minimeneerke hun paasvakantie alleen zouden moeten doorbrengen, 
trokken we er dit jaar niet met de Feeling op uit.

In de plaats huurden we een huisje in Stoumont, in de buurt van Trois Ponts en Spa.
Een vakantie in eigen land
zodat de twee  "achterblijvers" ook wat gezelschap hadden.

Een huis met een "vue" waarvan je alleen maar kan dromen.



We waren meteen verkocht door het uitzicht.
De echtgenoot sprak zelfs al van "emigreren" ,zo enthousiast was hij.
En ook al hadden we geen geweldig weer, "de vue" maakte alles goed. 
 We huurden meteen ook nog het aansluitend weekend omdat er  mooier weer werd voorspeld.
Vanuit je zetel met een boek of een handwerk van dit uitzicht kunnen genieten,
was complete rust.


Er was een grote gezellige woonkamer waar het minimeneerke 
de ruimte had voor verkennende fietstochten.


De bedden waren prima en dus namen we de oubolligheid
(of heet dat vintage tegenwoordig?)
van de slaapkamers en badkamers er graag bij.

Ook de tuin was super, helemaal rondom het huis
 en overal omheind.
Een echt park.
De honden konden er naar hartelust rennen
zonder dat we ons zorgen moesten maken over eventuele ontsnappingen.
Dit huis is echt een aanrader voor "hondenmensen"!




Vanaf het huis vertrokken er fijne wandelingen. 
Nu zijn er families die mooi wandelen op de paden
maar niet die van mij.

De familie Onliemie wijkt af!
Van de paden!
Altijd!

Ik ben niet zo'n geruste ziel
en heb het dan maar druk met uitkijken naar eventuele everzwijnen
of met niet wegzakken in moerassige stukken.
De echtgenoot en vooral oudste (die even op bezoek was)
genieten hiervan.



Af en toe komen we dan ook wel eens op een pad...



Nu ja. .. "pad"?




En ook heel erg fijn dat een mens, dankzij zijn telefoon,
overal gps heeft of we waren daar nog ergens aan het ploeteren. :-(

Na zo'n ploeterpartij was het dan weer zalig bekomen
met uitzicht op de vallei en
  het machtig schoon voederhuisje
waar het de ganse dag een af en aan vliegen was van vogeltjes.




Omdat het toch niet zo'n geweldig weer was
moesten we wat uitstapjes verzinnen.



Met het minimeneerke met een treintje door een "wildpark" in Coo.
"Wildpark" was wel een heel erg groot woord.


Jongste genoot even hard als het minimeneerke.
"Zoiets deden wij als kind nu nooit": merkte ze op.

En misschien was dat wel zo.
Ik denk dat wij het type ouders waren dat te voet door zo'n park trok
en nog liever gewoon ging wandelen in de echte natuur.
Fijn dat ze er nu nog van genoot! ;-)

Ook al waren we in eigen land,  het was echt leuk.
De echtgenoot kon veel fietsen.
Ik zou er wat handwerken en lezen
maar met  zo'n lief minimeneerke in de buurt kwam daar heel weinig van.
Raden wat ik nu even het belangrijkste vond?

Op vrijdag vertrok jongste met het minimeneerke huiswaarts.
Net toen het mooie weer begon.
Dat was wel heel jammer.

De echtgenoot profiteerde om lange fietstochten te maken
en ik genoot lui van het zonnetje en het mooie uitzicht.

Fietsen zit er voorlopig nog niet in voor mij.
De schouder heeft nog steeds een erg beperkte bewegingsradius.
Het gaat traag met die revalidatie.
Hoe zat dat ook al weer met dat geduld van Onliemie?

Er is vooruitgang.
Toch al een beetje.
Ik kan alweer met 2 handen typen
en weer bijna helemaal alleen met mes en vork eten.
Bijna!
Ik kan mezelf weer (traag) aankleden
en bijna ook weer zelf mijn haar brushen!
Want we zullen maar zwijgen over de echtgenoot zijn kapperstalenten!

Komt allemaal goed!
Met een beetje "seffens".
:-)



Reacties

  1. Niet verkeerd! Leuk verslag van jullie verblijf daar.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. toch een heerlijke vakantie gehad ondanks het niet zulk mooie weer en de beperkingen. Fijn dat het toch al langzaam beter gaat. Geduld is een schone zaak haha. (ik heb het ook niet)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heerlijk die dagen met elkaar en de honden heerlijk buitenspelen.
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een perfecte plek en wat heerlijk om een paar dagen op te trekken met je kleinzoon, goed geregeld!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoe lief minimeneerke op z'n fietsje. Nog even en hij kan mee op verkenningstocht. Met zijn laarsjes in de modder stappen en in plassen springen...
    gr. bi

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een fijn huis in een prachtiger omgeving. Het minimeneerke had het ook naar zijn zin en wat wordt hij al groot. Netje je oefeningen doen dan komt het allemaal goed met die schouder.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat ziet dat er lekker relaxed uit en dat zo dichtbij! En dan ook nog mooie vintage meubels om je heen, haha! Sterkte met je schouder!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een heerlijke dagen zo met je kleinzoon en dochters. Je hebt het minimeneerke heel creatief gefotografeerd, mooi hoor. Goed oefenen nog en op d’n duur komt het allemaal weer goed met de schouder, houd de moed erin.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dat ziet er geweldig uit!!! En die omheinde tuin is ideaal, die tip ga ik aan mijn zus geven (die 2 grote loebassen heeft). Grappig hoe je alles vertelt (van die vintage etc...). Was weer leuk om je blog te lezen. En hopelijk lukt het snel allemaal terug met alle bewegingen!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik heb echt zitten genieten van zo een superleuk vakantieverslag. En fijn dat het herstel de goede kant uitgaat. Wat is meneerke gegroeid!
    Liefs,
    Emmy

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Fijn als je een reactie plaatst!
Ik lees ze met plezier!

Populaire posts