De bergen






In mijn vorige post verklapte ik het al.
De krokusvakantie kwam er aan
en tegelijk lonken dan bij ons de bergen.

We hebben de traditie om tijdens die vakantie naar de sneeuw te trekken.
Wat mij betreft met iets minder enthousiasme sinds het "schouderverhaal".
Vanaf toen heb ik een "ik moet er even inkomen"- gevoel.

Dat "er in komen" heeft even geduurd dit jaar.
We vertrokken op zaterdagochtend richting Franse Alpen.
En met ons half Nederland en België.
Smijt daar dan nog een handvol Duitsers tussen en een horde Fransen,
en dan weet je het wel.
File!

Maar gelukkig stuurde de gps-madam ons langs alternatieve routes.
De echtgenoot en ik reden mee met de skivrienden
en genoten zo van het fantastische landschap.
Zo zagen we stukken van de Jura, waarvan we beloofden :
"hier komen we nog eens een keertje terug".

Alhoewel het amper 800 km ver was,
deden we er een ganse dag over.
Pas tegen de avond geraakten we toch ter plekke.

Onze bestemming dit jaar was Samoëns.
Een dorpje in de buurt van Flaine.

De skivriendin en haar vriend
kenden de plek al van tijdens hun kerstvakantie.
"Een leuke bestemming maar druk", wisten ze te vertellen.
Dat begon al aan de skiverhuur.
Ook een ellenlange file.
Niet zozeer omwille van veel volk,
eerder omwille van de op z'n "Franse" organisatie.
En dan de skiliften!
Ik heb nog nooit zo lang aan liften moeten aanschuiven.

De sneeuw was ook niet dat.
Nu ben ik toch echt aan het zagen hé ;-)

Zondag en maandag prachtig weer maar 
we skieden op ijs.
Echt ijs! Wreed zunne!
Maandag was het boven zelfs 17°.
Oorzaak : toch echt wel duidelijk de klimaatsverandering.
Slechte sneeuw en een mierennest van roekeloze skiërs,
ik moet daar echt niet meer van weten.
Beneden in het dorp leek het trouwens zomer.



Jammer van deze laatste foto.
Dit jaar had ik mijn fototoestel niet mee.
Een iphone is handiger op een skipiste maar
bij het inzoemen is het een kwaliteit van niks.
Ik vond deze zo leuk dat ik hem desondanks even wil tonen.

Een vintage skilift,
(dat dat nog bestaat, hou je niet voor mogelijk)
en dan tegelijk die parapente op de achtergrond.
Een mooi contrast van oud en nieuw.




Op dinsdag was het uit met het mooie weer.
Op woensdag hadden we storm,
op donderdag ietsjes minder.
We waagden het toch om naar boven te trekken.
Maar om half 12 strandden we 3 dorpen verderop.
In één keer alle liften dicht omwille van een plotse storm.
Daar stonden we dan, samen met nog honderden anderen,
in het foute Carroz.
Vanaf hier is er normaal geen skibus terug.
Gelukkig werden er speciaal bussen ingelegd
maar vooraleer heel die meute vervoerd was,
was het half 3 in de middag.


Door al die sneeuw kregen we wel een idyllischer uitzicht.

Op vrijdag beloofde het een stralende dag.
Dat zou de afsluiter worden.
Het was zalig skiën.
Geweldige sneeuw en al bij al precies al iets minder druk.
We genoten.







Het beloofde een fantastische dag.

Tot...


Neen neen, geen paniek!
Deze keer was ik niet de ongelukkige.

De skivriendin, een ervaren en goede skiester,
werd  onderuit geskied door een roekeloze gek.

Schouderblessure!
Al bij al valt het mee.
Geen breuk, geen operatie.
Denken we.
Volgende week een echo en dan weet ze meer.

Dit was een afsluiter in mineur.
Zouden we dan stilaan toch te oud worden voor de wintersport?

En toen we thuis kwamen, bleek dat we nogal chance hadden
dat we deze keer niet in ons vertrouwde Val Gardena waren geweest.
Of we hadden nog Corona mee gebracht ook!

Dus al bij al toch nog heel veel geluk.
;-)

Reacties

  1. ohhhhhh wat een serie, :-) heerlijk dat blauwe zeg.... zalig,
    ja idioten vind je overal die keihard en nóg harder willen, mafkezen zeg...
    geluk moet je hebben en op de file na.....
    hebben jullie héél veel gehad...
    gelukkig vieze beestjes thuisgelaten :-)

    welkom terug
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gelukkig geen al te erg kwetsuur voor je vriendin, ik kreeg al de kriebels bij het zien van die foto.... brrrr..
    Schone foto's !

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou ja, je moet maar denken, jullie zijn er toch even lekker tussenuit geweest en met vrienden onder elkaar is het toch, gedeelde smart, halve smart ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Prachtig daar in die bergen. De meute lijkt me wat minder, maar verder...............

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Net als Jeanne, die bergen zijn prachtig maar al die mensen en dan ook nog onder uit geskied worden, brrr.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik zou dus beneden in het zomerse dorp blijven.....

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gelukkig dat het uiteindelijk toch een fijne vakantie was. Met al die drukte en files klinkt het begin niet erg leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een avontuur! En wat een mooie serie foto's heb je gemaakt, het lijkt wel een strip! Mijn zoon gaat volgende week, hopelijk is er dan nog genoeg sneeuw!
    Hoop dat de vriendin er niets van overhoud, beterschap met haar hoor.
    Nog een bedankje voor je lieve reactie op "Moeder".♥

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Een heel verhaal met mooie foto's. Gelukkig voor u deze keer geen val, voor de vriendin minder geluk. Toch een mooie vakantie!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een verhaal Kris! Je foto's zijn prachtig en zagen mag hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh jee oh jee... ups en downs, maar gelukkig meer ups! Succes en sterkte voor je vriendin!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een prachtige foto’s! Ik houd zelf niet van skiën, maar geniet van jouw blog. Gelukkig zijn jullie weer veilig thuisgekomen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Fijn als je een reactie plaatst!
Ik lees ze met plezier!

Attentie voor het volgende:
Naar aanleiding van de nieuwe AVG wetgeving!!!
Wanneer je op mijn blog een commentaar toevoegt, dan verklaar je je meteen akkoord met de opslag en de verwerking van je gegevens op deze site. Kijk a.u.b. ook naar mijn AVG-verklaring die bovenaan op mijn blog staat. Met een KLIK op de knop Publiceren bevestig je dat je de AVG-verklaring hebt gelezen.