vrijdag 19 januari 2018

Toekomstvoorspellers of toch gewone zakjes?




Door die "verlamdvanschrik" vakantie,
kwam er van alle voorgenomen plannen heel weinig ,
of zeg maar,
helemaal niets in huis.

Buiten
wat wandelen met de honden
( me intussen afvragend wie dat in het vervolg zou gaan doen,
moest de uitslag echt slecht uitvallen)

en buiten 
lamgeslagen in de zetel hangend,
  alle afleveringen van
The bridge seizoen 2 bekijkend,
(een verslaving ten huize onliemie)
werd er weinig of niets gedaan.
Hoe een mens toch van de kaart kan zijn!

Minimaal werd er gehandwerkt.
Echt maar een klein beetje.
Heel eenvoudige spulletjes,
die alleen maar een "verstand op nul"-blik vergden. 

Het idee haalde ik hier.
Maar omdat ik een beetje op de "wildenboef" werk,
en de hoekjes dus niet altijd perfect samen kwamen,
werden er noodgedwongen varianten gefabriceerd.
Maar die foutjes vielen niet op, denk ik.




Sommigen vonden hun weg al naar blogvriendinnen,
gevuld met nieuwjaarswensen.
Een al te gekke blogvriendin
zag er een toekomstvoorspeller in.

Wie kent deze nog?
De zakjes lijken inderdaad wel wat op deze toekomstvoorspellers.



                                                                     
Weliswaar met wat fantasie.
Maar die haar een beetje kennen,
weten maar al te goed dat de blogvriendin daar rijkelijk mee gezegend is.
:-)



Niet alle zakjes zijn tot nu toe op de post geraakt.
Voor nieuwjaarswensen wordt het nu laat.
Als  "snailmailpakketjes" kan nog wel.

Dat is dan een volgend "todoetje".


Aan de volgers uit het noorden : ik hoop dat de storm jullie gespaard heeft?
Het deed daar grellig in Nederland.
Hier zaten we maar 1 dag zonder elektriciteit en verwarming.
Maar dat laatste zijn we al ferm gewoon. ;-)
De lucht is nu blauw hier.
Houden zo!






dinsdag 16 januari 2018

Amaai oftewel tjongejonge




Amaai...
Tjongejonge
Het was me weer wat de laatste weken.

Gisteren startten de
Is het goed dat ik wat later start?
In augustus of zo?
Dat lijkt me, in mijn geval, haalbaarder.
Ik zou nog heel even wat willen klagen.
 ;-)

We hadden een kerstvakantie 
van bang afwachten 
na een afwijkende mammografie.
Het bleek gelukkig loos alarm te zijn.
Uiteraard heel erg blij hierom
maar tegelijk wel niet genoten van de vrije vakantiedagen.
Vakantiedagen waar ik heel erg aan toe was.
Niet alleen ik, zeker ook de echtgenoot.
Een beetje een "verlamdvanschrikvakantie" werd het.
Opgeladen batterijen?
Niet!

Net bekomen van deze schrik,
begaf onze verwarming het.
Ja! Echt!
Dat het in deze tijd nog
meer dan een week kan duren vooraleer iemand die kan herstellen,
is ondenkbaar.
Doch  bij ons was dat het geval.

Maar nu is ze weer  gemaakt!
Mijnheer nummero Vier is hierin vlotjes geslaagd!
Vanaf vandaag hoeven we niet meer bij de kachel te kruipen.
Ons huis is weer lekker warm
en
douchen kan ook weer gewoon thuis.

Wat een luxe toch.
We vinden dat allemaal zo vanzelfsprekend maar
je beseft het pas wanneer je het moet missen.
.
Gisteren was de laatste les fotografie van module één.
De evaluatieles!
En dat was helemaal "amaaitjongejonge"!

We werden overdonderd door negatieve kritiek van de lesgever.
Hij leek heel erg ontgoocheld.
We hadden ons te letterlijk aan zijn opdrachten gehouden.
Er was steeds net iets dat ontbrak.
Ok ,we hadden foto's met reflectie,
we hadden portretten, en foto's met vlakken en lijnen
We toonden dat we wisten wat werken is met lange sluitertijd,
groot en klein diafragma,
iso x en iso y.

Maar...
de resultaten waren te gewoontjes.
Veel te braaf.
Zo van 13 in een dozijn.
Het ontbrak hem steeds net aan dat tikkeltje meer.
Pffff.

Module één,  hé man!
In september wist ik nauwelijks het "aanuit-knopje" staan.
Intussen sta ik toch al wel een klein stapje verder.
(vind ik)

We zaten er allemaal wat stilletjes en wat verongelijkt bij.
Ook niet helemaal content over zijn manier van lesgeven.
Hier en daar werd daar ook wel over gemompeld,
maar niemand die dat luidop durfde zeggen.
Dat we toch wel wat onze plan hadden moeten trekken
bij het uitvoeren van de opdrachten.
Dat het veel gissen en missen was geweest.
En heel erg onduidelijk wat de verwachtingen waren.
Hierover werd stomweg gezwegen

Na een koud huis
ook daar nog een koude douche.

Op naar module 2 dan maar zeker?
En op zoek naar net dat tikkeltje meer!
Ik ben benieuwd hoeveel cursisten nog opnieuw zullen inschrijven.
:-)









En wat ons minimeneerke betreft : die maakt het uitstekend.
Kijk,
ik ben toch ook wel een beetje stout geweest!
:-)









zondag 31 december 2017

Wensen op zijn "bokehs"




De laatste dag van 2017!

In volle vaart naar 
2018!

Met een koffer vol goede wensen.

Van geluk, vreugde,
en een 
goede gezondheid
tot
een jaar
met
veel warme
(Blog) vriendschappen!

Een spetterende oudejaarsavond straks!








Met dank aan haar, waar ik praktische tips vond voor het fotograferen met Bokeh effect!
Van Bokeh had ik trouwens ook nog niet eerder gehoord!
Wist niet dat dat zo simpel was! 
Of misschien toch ook weer niet ? :-)
Dankjewel Dinah.


dinsdag 26 december 2017

Er was er ééntje jarig...

  



Het minimeneerke
is
al een beetje mini af!
Vorige week
vierden we
zijn
allereerste verjaardag.

En daarbij
hoorde uiteraard
een kroon!





Fotootjes van het minimeneerke met kroon zijn er in overvloed.
Maar...
ze mogen niet op mijn blog!
Van jongste en ook niet van schoonzoon.
Ik heb nog geprobeerd om hen van gedacht te doen veranderen
maar het is "NEEN"!
Jammer want het minimeneerke
zag er wel heel erg jarig uit!
:-(



Naast allerlei pedagogische
 en
ecologische
en
heel erg duurzame
cadeautjes,
toch ook wat "handmade moeke-Onliemie".


Eindelijk de beloofde speelzak/mat
en
een bijpassend dekentje
voor een  baby-af minimeneerke.





Ik hield het wat in de sprookjessfeer
met kaboutertjes en "vertelbare" tafereeltjes.
Niet 100% zeker dat deze stofkeuze de juiste zou zijn.
Maar ik mag gerust zijn.
Het is schattig bevonden.


En nu dat "voor het eerst jarig zijn"
en ook het kerstfamiliefeest,
(dit jaar zonder zelfgemaakte cadeautjes)
achter de rug is,
kan ik me smijten op kerstkaartjes en -wensen.
Werk aan de winkel!
Alweer!
;-)


Ik hoop dat jullie al een mooie kerst achter de rug hebben.
Alsnog een warme en gezellige laatste week
en daarna
op naar een spetterend eindejaar.



Dankjewel aan iedereen voor de fijne reacties op mijn eerste fotoshoot.
Ik had inderdaad een goed en mooi model.  
Mijn foto's van kerst met een "gewiezewus" van grote mensen en klein grut zijn een pak minder.
Dat wordt nog heel erg hard oefenen!
Maar er liggen nog 2 zalige weken van "lekkermijnzindoen" voor me!
Daar gaan we hier nu eens extra van genieten!







dinsdag 19 december 2017

Fotografielessen en een eerste fotoshoot.




Ik vertelde al eerder dat ik dit jaar,
als pure beginneling 
en allergrootste oen op technisch vlak,
fotografielessen volg.

Je wordt daar bekogeld met 
sluitertijden, diafragmaopeningen, dieptescherpte,
isowaarden, witbalans...
tot je hoofd uiteenspat van alle informatie!

't Is nog zwoegen maar 
er komt licht in de duisternis.
Langzaam!
Heel langzaam!

De kerstvakantie is alvast gereserveerd 
voor een hoop opdrachten
die ik nog moet afwerken.
Maar ik zie het zitten.
En dat is al iets!

Vorig weekend deden we 
een fotoshoot met model
op een "urbex"!
Nooit eerder hoorde ik van die term!
Wanneer ik dit nu googel,
blijk ik echt wel een leek op fotografiegebied.
Er worden nogal wat urbexlocaties uitgewisseld.
Leuk om te weten.

Mijn foto's kregen goeie commentaar van de leerkracht
en ook van de medeleerlingen.
Niet simpel want we zijn qua niveau
heel erg verschillend in die module 1-groep.
Er zijn er bij die gerust in module 3 
zouden thuis horen.
Maar de kritieken waren goed.
Ik had dan ook een topmodel.

Dankjewel zoon dat ik je liefste even mocht lenen!
Dankjewel Anna voor je eindeloos geduld
en het doorstaan van de barre kou!










Het was heel erg moeilijk kiezen uit de hele reeks.
Ook dat kost me uren!
Ik kan zo moeilijk iets "weggooien"
en bovendien
"smaken verschillen"
en is het allemaal zo subjectief.

Maar ik ben tevreden met mijn eerste fotoshoot.
Ik vond het zelfs leuk om doen.
Op naar nog andere Urbex locaties!
Ik heb de smaak te pakken.
;-)






woensdag 13 december 2017

Een Sint met veel vertraging.




Het was hier de voorbije 2 weken weer stressy druk.
En neen, niet om in kerststemming te komen.
Dat is hier nog even niet aan de orde.

Ik was nog in een late "Sinterklaasmood".
Gisteren hadden we hier thuis nog een verlaat
Sintfeestje.

Gewoon... een moment prikken
om de hele bende samen te krijgen,
blijft hier moeilijk.
Zelfs nu 1/3 van het kroost in het zuiden rondzwerft!


Dit jaar een Sint met veel zelfgemaakte cadeautjes.
Wat haal ik me toch steeds op mijn hals?
Weer even stilte hier omwille van
"veuls" te druk met handwerken.




Voor de papa van het minimeneerke
maakte  ik vrolijke zakdoeken en
een netzakje voor onverwachte boodschappen.


Voor het minimeneerke werd het een pyamaatje. 
Maatje 18 maanden en voor het voorjaar bedoeld.
Maar het minimeneerke is een flinke kerel
en het pyamaatje past nu al.
Daardoor misschien een iets te fris exemplaar.
Een reden om nog eens een warmere versie te maken? ;-)
Truitje gratis patroon van Fons en Sien,
broekje is een Oliverpatroontje.



Sinds deze tas
 zeurt zoon al een dik jaar over een zelfgemaakt tas.
Ik loerde wat rond op Pinterest,
"kletste" wat modellekes samen tot ééntje, 
dacht na over afmetingen,
materiaal
begon wat te knippen,
stuurde mijn plannen tijdens het naaien bij
want 
wat een rugzak moest worden werd een schoudertas. ;-)

En "skai of is het nepleer" 
stikken met mijn machine was een echt geprul.
Het stikte als katoen.
Dat was niet het probleem.
Alleen
sloeg mijn machine met de regelmaat steken over.
Ondanks de ledernaald.
Gelukkig valt dat geknoei niet echt op.
Iemand een tip?

Als er interesse zou zijn,
 wil ik de "tutorial" wel een keertje posten.
Alhoewel... 
dit wijst zichzelf uit, niet?





Jongste had graag een toiletzakje
maar omdat ik niet helemaal content was over de grote versie,
maakte ik nog een kleintje extra.





En voor liefje van zoon werd eindelijk 
de 2 jaar geleden begonnen Bernadette 
afgemaakt!
Omdat er veel wol over was, 
werd er ook nog een col gebreid.
Kou zal liefje het niet hebben dezer dagen
en gelukkig weer een "onaf" project klaar.





En nu is het minimeneerke bijna jarig
en komt kerst er ook snel aan.
Ook daarvoor waren er nog wat zelfmaakplannen.

Daar zullen we nu  maar eens aan beginnen zeker! :-)
En tussendoor toch ook nog even lezen bij jullie
want met al dat gehandwerk is dat er wel even bij ingeschoten.


Op naar de kerst.
Alvast gezellige eindejaarsdagen!








zondag 26 november 2017

Een speelkeed...en nog een speelkleed ... en nog ... en...




Blijkbaar is er een soort van babyboom rondom ons.
Er worden baby'tjes geboren
en
nog meer
baby'tjes geboren.

En uiteraard worden er dan ook Onliemie- cadeautjes gegeven.
Omdat het speelkleed/speelgoedzak zo een succes blijkt...

Een speelkleed/ speelgoedzak
voor kleine Mona.




En eentje voor een heuse tweeling.
Voor Oscar en Marcel.




En nog eentje voor onze "noorderbuurvrienden".
Ook daar werd een klein jongetje geboren.
Welkom lieve Jop.




En nu zal er eentje stillekes jaloers worden,
want dit kreeg ons minimeneerke nog niet van zijn moeke.
Hup, dan nog maar een keertje aan de slag!
Het wordt stilaan bandwerk.
:-)